سی‌ونهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شد

مصاحبه ویژه این شماره ماهنامه با سید احمد معتمدی وزیر ارتباطات دوره اصلاحات است که با تیتر وزارت ارتباطات را نابود کردند و همراه با عکس وی بر روی جلد ماهنامه نقش بسته است.

سی‌ونهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات- مرداد 92- با پرونده‌های اختصاصی در حوزه‌های رسانه‌های اجتماعی، رسانه‌های خارجی، افکارسنجی و رسانه و کودک به صاحب امتیازی و مدیرمسؤولی امیر عباس تقی‌پور و سردبیری امیر لعلی منتشر شد.

مصاحبه ویژه این شماره ماهنامه با سید احمد معتمدی وزیر ارتباطات دوره اصلاحات است که با تیتر وزارت ارتباطات را نابود کردند و همراه با عکس وی بر روی جلد ماهنامه نقش بسته است.

در بخش خارج از پرونده این ماهنامه مطالب ذیل به چشم می‌آید:

• - سرمقاله: لزوم پرهیز از افراط و تفریط در تغییر مدیران روابط‌عمومی به قلم امیر عباس تقی‌پور
• - یادی از استاد دکتر حمید نطقی؛ مردی که روابط‌عمومی ایران وامدار تلاش‌های اوست به قلم جواد قاسمی رئیس انجمن روابط‌عمومی ایران
• - نگاهی به بازنمایی ورزش بانوان در رسانه‌های گروهی؛ ورزش بانوان منهای پوشش خبری نوشته نگین حسینی، پژوهشگر ارتباطات
• - قهرمانان بی‌صداوسیما به قلم نگین حسینی
• - نقش‌های مدیریتی روابط‌عمومی به قلم مهرشاد کاکا سلطانی، کارشناس ارشد ارتباطات
• - واکاوی وضعیت نشاط و شادی در برنامه‌های صداوسیما؛ کوی جام‌جم کوچه نشاط ندارد نوشته احمد کارخانه، کارشناس رسمی دادگستری در حوزه خبر و روزنامه‌نگاری 

پرونده افکارسنجی: مارپیچ افکارعمومی

پس از انتخابات دهم فرضیه «بستن با بالا شرط لازم و کافی برای پیروزی است» طرفداران زیادی پیدا کرد. میدان‌داری این فرضیه، امر اجتماعی را تقلیل، افکار عمومی را تحقیر و تبلیغات را بدون موضوع کرده بود. انتخابات یازدهم اما ساده‌انگاری این فرضیه درباره امر اجتماعی و تأثیر آن بر امر سیاسی را افشا کرد. سیاست‌مداران و مشاورانی که در دام درستی این فرضیه افتادند، تبلیغ را تمجید، عموم را توده و سیاست را رضایت قدرت معنا کردند و البته پای لرز این «خربزه‌خوری فکری» هم نشستند و نه به آن که می‌خواستند رسیدند که آنچه را هم داشتند از کف دادند...

آرش محبی با همراهی بهاره محبی، مهدی سرایی، امیر دبیری مهر جامعه‌شناس سیاسی، محدثه قزوینی و مهشید مظلوم پرونده افکار سنجی این شماره ماهنامه را آماده کرده‌اند. عناوین مطالب این پرونده چنین است:

• - آسیب‌شناسی انجام و انتشار نظرسنجی در رسانه‌ها؛ بازگشت شکوهمند افکارعمومی
• - پاسخ مرکز افکارسنجی خبرگزاری مهر به انتقادها: سیاست مهر انتشار یافته‌ها بود
• - وقتی افکار عمومی بر سیاست سوار می‌شود: نادیده می‌گیرد اما فراموش نمی‎کند
• - مردان بزرگ افکار عمومی
• - نظرسنجی از نگاهی دیگرنگاهی به قوانین انتشار نظرسنجی‌ها در کشورهای جهان
• - گفت‌وگو با محمد آقاسی رئیس ایسپا درباره نظرسنجی‌های سال 92: اکثر مراکز نوپای نظرسنجی خالی از عالمان علوم اجتماعی هستند
• - نظرسنجی: گمراه‌کننده یا واقع‌نما
• - ارزیابی مهدی فضائلی از عملکرد رسانه‌ها در حوزه نظرسنجی انتخابات 92: عدم انتشار نظرسنجی مراکز حاکمیتی قابل درک است
• - تحلیل رفتار انتخاباتی مردم در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم: از تبلیغ چهره به چهره تا اقناع و دیالکتیک انتقادی
• - ارزیابی حسین مددی مدیر اجرایی پژوهشگران خبره پارس از وضعیت بخش خصوصی نظرسنجی: رأی حسن روحانی کارناوالی بود
• - گفت‌وگو با حسن بهشتی‌پور مدیر سابق شبکه العالم: انتشار عمومی نظرسنجی به نفع جامعه است
• - تأثیر فضای مجازی بر افکارعمومی در انتخابات 92 در گفت‌وگو با دکتر محمد سلطانی‌فر: شعارسازی و جریان‌سازی شبکه‌های اجتماعی

 پرونده رسانه‌های خارجی: نگاهی به وضعیت اهالی مطبوعات در بوسنی

کشور بوسنی از لحاظ قومیت‌ها و نژادها یکی از متنوع‌ترین کشورهای اروپایی است. گرچه روزنامه‌نگاری در بوسنی تابع قوانین و مقررات ثابتی نظیر آزادی بیان است، اما نتوانسته خود را از خدمت برای آرای سیاسی و قومی این دسته‌های گوناگون جمعیتی رها کند.

از سوی دیگر، روزنامه‌ها و رسانه‌ها در کشور بوسنی در رقابت شدید و تنگاتنگی با رقبای خارجی و همسایه خود قرار دارند که در بیشتر موارد بازنده این رقابت می‌شوند...

علی البرزی مسؤول پرونده رسانه‌های خارجی این شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات با همراهی مرتضی پروانه، احمدرضا محمدی کارشناس رسانه‌های بین‌الملل و احمد کارخانه کارشناس رسمی دادگستری در حوزه خبر و روزنامه‌نگاری مطالبی با عناوین ذیل را تولید کرده‌اند:

• - روزنامه‌نگاری با انگیزه خاموش!
• - واکاوی وضعیت خبرگزاری‌های بوسنی و هرزگووین: ماجرای خواهران خبری در بوسنی
• - واکاوی وضعیت این روزهای ارتباطات و رسانه در کشور بوسنی: سرخط خبرهای ارتباطی در بوسنی
• - امیر حاجی کادونیچ سفیر کشور بوسنی و هرزگووین از دغدغه‌های فرهنگی و رسانه‌ای کشورش می‌گوید: «بی‌اخلاقی»؛ خط قرمز رسانه در بوسنی
• - ویژگی‌های مادر خبری در بوسنی
• - واکاوی وضعیت سیمای بوسنیایی شبکه جهانی سحر در گفت‌وگو با مدیر این شبکه: «سحر» چگونه یک شبکه شد؟ شبکه‌ای با رنگ و بوی بوسنیایی
• - گزارشی از فعالیت شبکه‌های ایرانی ویژه مردم بوسنی

 پرونده رسانه‌های اجتماعی: رسانه‌های اجتماعی در سازمان

امروزه رسانه‌های اجتماعی سکان‌دار اقیانوس پرتلاطم فضای مجازی هستند؛ رسانه‌هایی که مبتنی بر فناوری وب 2.0 فعالیت دارند و با اجتماع‌گرایی مجازی، نقشی اساسی را در معادلات رسانه‌ای جهان بازی می‌کنند. تا چندی پیش کارکرد این رسانه‌ها، حوزه ارتباطات فردی و ابعاد سرگرمی و تفریحی را دربرمی‌گرفت، اما امروزه گستردگی کاربرد این رسانه‌ها در همه سطوح فردی، اجتماعی و سازمانی و در ابعاد مختلف اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و... آشکار است...

رضا قربانی مسؤول پرونده رسانه‌های اجتماعی سی‌ونهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات، مطالبی که عناوین آن‌ها در ذیل آمده را با همراهی آذر اسدی‌کرم، ابراهیم اسکندری‌پور، علی‌اکبراکبری‌تبار، جواد افتاده، امید جهانشاهی، جلال سمیعی و دکتر حسین امامی تولید کرده‌اند: 

• - فرهنگ سازمانی، پیش‌نیاز اثربخشی رسانه‌های اجتماعی: تفاوت‌های شبکه‌های اجتماعی مجازی با فیزیکی
• - بازاریابی با رسانه‌‏های اجتماعی و بازاریابی با رسانه‌های جمعی چه تفاوتی با هم دارند؟ وقتی آب سربالا می‌رود و قورباغه ابوعطا می‌خواند
• - رسانه‌های اجتماعی چگونه باعث اثربخشی و کارایی سازمان‌ها می‌شوند؟ تأثیر ناپیدای فرهنگ بر توفیق رسانه‌های اجتماعی در یک سازمان
• - چرا باید درباره چگونگی بهره‌گیری سازمان‌ها از رسانه‌های اجتماعی مطالعه کرد؟ حرکات شتاب‌زده و نامنسجم در رسانه‌های اجتماعی
• - استفاده قانونی از فرصت‌ها و دستاوردهای رسانه‌های اجتماعی
• - رسانه‌های اجتماعی در سازمان‌های رسانه‌ای: رسانه‌ای که اجتماعی نباشد دیگر رسانه نیست
• - بررسی موردی یک شبکه اجتماعی تخصصی هنر: موانع گسترش شبکه های اجتماعی در سازمان‌های ایرانی
• - نگاهی به تجربیات کشورهای استرالیا، نیوزیلند و بریتانیا در استفاده از رسانه‌های اجتماعی: رسانه‌های اجتماعی برای سازمان‌های دولتی، چگونه؟

  پرونده رسانه‌ و کودک: کودکان؛ تبلیغات تجاری رسانه‌ها و شخصِت کودکان

رسانه و کودک عنوان پرونده‌ای ویژه در این شماره ماهنامه است که با مسؤولیت لیلا خانزاده و همکاری مهری ایزدی یگانه پژوهشگر و مدرس دانشگاه، شیما فرخ‌آشتیانی پژوهشگر، بهرام جبارلوی شبستری مدرس دانشگاه، نرگس یاسی کارشناس ارشد ارتباطات، اسدالله اعلایی تهیه‌کننده وکارشناس برنامه‌های تلویزیونی‌کودک‌ونوجوان و رضا قسیمی کارشناس و پژوهشگر مسایل فرهنگی تولید شده است. عناوین مطالب این پرونده عبارتند از:

• - کودکان؛ ستاره‌های مصرف دنیای امروز
• - گذری بر اصول تبلیغات تجاری برای کودکان در دنیا
• - لزوم بازتعریف آگهی‌های تلویزیون بر اساس جهان‌بینی غیرمدرن بومی: تبلیغات تجاری تلویزیون و شخصیت کودک
• - آگهی‌های خدمت عمومی تلویزیونی و مخاطبان کودک
• - تبلیغات تجاری با کودکان ما چه می‌کند؟ از تبلیغ تا جنایت
• - کودکان؛ مخاطبان دعوت‌نشده آگهی‌ها
• - بایدهای تلویزیون در تربیت کودکان: برنامه‌ساز تلویزیونی کودک
• - تلویزیون، مانعی بر سر راه تربیت خانوادگی کودک ایرانی
• - شاید بدون تلویزیون کودکان زندگی سالم‌تری داشتند

در این شماره بخش آخر ترجمه کتاب «نگارش در روابط‌عمومی» نوشته: تامس.اچ.بیوینز با ترجمه علیرضا باستانی نیز منتشر شده است.

آرشیو کامل ماهنامه مدیریت ارتباطات و مطالب قبلی این کتاب از طریق آدرسhttp://www.magiran.com/cmmagazine  قابل تهیه و مطالعه است.

سی‌ونهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات در 84 صفحه رنگی و با قیمت 5 هزار تومان بر روی پیشخوان مطبوعات قرار گرفته است.

گفتنی است علاقه‌مندان می‌توانند این شماره از ماهنامه را توسط نرم‌افزار «برگ» (کیوسک الکترونیکی مطبوعات) بر روی گوشی‌های و تبلت‌های دارای سیستم عامل اندروید خریداری کرده و مطالعه کنند. نرم‌افزار اندرویدی «برگ» از نشانی http://barg.asr24.com  یا http://cando.asr24.com  قابل دریافت است.

این ماهنامه از طریق سایت www.prshop.ir نیز برای درخواست‌کنندگان، ارسال می‌شود.

چند خبر ارتباطی و فرهنگی

مدیر اداره کتاب وزارت ارشاد استفاده از نرم‌افزار واژه‌یاب برای ممیزی کتاب را رد کرد     در سی‌وسومین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات پرونده‌ای با عنوان مقایسه‌ای میان ممیزی کتاب و مطبوعات در ایران منتشر شده و در بخشی از آن با محمد الل...
برگزاری «هفته روابط‌عمومی» به‌صورت خودجوش برنامه‌ریزی شد       با همکاری تشکل‌های فعال در حوزه روابط‌عمومی و حمایت‌ اساتید، مدیران و فعالان این حوزه، «هفته روابط‌عمومی» از 27 اردیبهشت 1392، روز ا...
سی‌وسومین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شد    سی‌وسومین شماره ماهنامه تخصصی مدیریت ارتباطات- بهمن ماه 91- منتشر و علاوه بر توزیع در کیوسک‌های مطبوعاتی، از طریق سایت www.prshop.ir  در اختیار ع...

متن مصاحبه با عفت مرعشی را چند روز قبل از انتشار فاطمه هاشمی اصلاح کرده بود

---

شرح عکس: ۹ مرداد ۹۱- دفتر محسن هاشمی- فائزه خانم هم در عکس حضور دارد. مصاحبه با عفت مرعشی بعد از ترک دفتر توسط آقا محسن انجام می شود

---

بنام خدا

اگر عبارت غیر حرفه ای و عجیب، به نقل از آقای محسن هاشمی در مورد مصاحبه اخیر ماهنامه مدیریت ارتباطات با مادر گرامی ایشان که در سایت خبری ندای انقلاب منتشر و همچون اصل مصاحبه بازتاب زیادی در سایر رسانه ها پیدا کرده نیامده بود نوشتن این توضیح را ضروری نمی دانستم اما با توجه به رویکرد حرفه ای و اخلاقی ماهنامه به منظور آگاهی مخاطبان محترم اعلام می دارد:

۱- در ابتدای مصاحبه انتشار یافته در ماهنامه، اشاره شده است که این مصاحبه مربوط به ماه مبارک رمضان است. اگر بخواهم تاریخ دقیق آنرا ذکر کنم گفت و گو در تاریخ ۹ مرداد ماه ۹۱ و اتفاقاْ در دفتر آقای محسن هاشمی و در حضور خواهر ایشان یعنی خانم فائزه هاشمی انجام شده است. آنطور هم که فائزه خانم نقل کرد حضرت آیت الله هاشمی رفسنجانی هم با انجام مصاحبه موافق بودند. بنابراین گفت و گو به حدود 4 ماه پیش برمی گردد و نه 8 ماه.

۲- آقای محسن هاشمی قبل از آغاز مصاحبه تأکید داشت که پرسش ها از سوی ماهنامه کتبی ارائه٬ و پاسخ ها هم در زمان مقتضی٬ کتبی دریافت شود که بنده اعلام کردم این روش برخلاف رویه ماهنامه در انجام گفت و گوهای اول خود است و ممکن نیست. در نهایت با اعلام نظر از سوی خانم فائزه هاشمی و پذیرش خانم مرعشی٬ آقای محسن هاشمی و بنده، مقرر شد مصاحبه قبل از انتشار به تأئید وی (فائره خانم) برسد. البته بنده اعلام کردم خبر انجام این گفت و گو و حاشیه ای از آن را بر روی وبلاگ خود منتشر می کنم.

۳- در تاریخ ۱۶ مرداد خبر انجام مصاحبه و حاشیه کوتاهی که در وبلاگ بنده منتشر شد بازتاب بسیار وسیعی پیدا کرد.

۴- چند روز بعد خانم فائزه هاشمی تماس گرفت و گلایه کرد که قرار بود مصاحبه را تأئید کنیم و بعد منتشر شود. برای ایشان یادآوری کردم که این بخش٬ همان حاشیه ای است که گفته بودم و اصل مصاحبه را بعد از تأئید شما در ماهنامه چاپ خواهیم کرد. البته این را هم گفتم که حتی این حاشیه را برای اخذ نظر، برایتان ایمیل کرده بودم اما چون پاسخی دریافت نکردم بر روی وبلاگ قرار دادم.

۵- حدود یک ماه پیش یکی از همکاران که زحمت هماهنگی این مصاحبه را هم کشیده بود زنگ زد و گفت خانم فائزه هاشمی از زندان پیغام داده است که مصاحبه را قبل از چاپ به تأئید فاطمه خانم برسانید.

6- تنها چند روز قبل از ارسال ماهنامه مدیریت ارتباطات آذرماه به چاپخانه، متن مصاحبه برای فاطمه خانم هاشمی ارسال شد که ایشان با اعمال تغییرات بسیار جزئی، نظرات خود را اعلام و عیناً به هنگام چاپ، رعایت شد.

همانگونه که شرح رفت، تمام اصول اخلاقی و حرفه ای در انتشار این مصاحبه رعایت شده است. حالا قضاوت سخنان آقای محسن هاشمی با شما.

والسلام

امير عباس تقی پور

صاحب امتياز و مديرمسؤول ماهنامه

 مديريت ارتباطات

برادر شهید رجایی:

شهید رجایی برای کاهش هزینه‌های دولتی، همسرش را به نیویورک نبرد

 

 در سی‌ویکمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات، پرونده‌ای با هدف بررسی نقش همسران رؤسای جمهور در فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی منتشر و اطلاعات جالبی در مورد همسران رؤسای جمهوری اسلام ایران از جمله؛ عذرا حسینی همسر ابوالحسن بنی‌صدر، عاتقه صدیقی همسر شهید محمدعلی رجایی، حاج خانم خجسته همسر آیت‌الله خامنه‌ای، عفت مرعشی همسر آیت‌الله هاشمی رفسنجانی، زهره صادقی همسر سیدمحمد خاتمی و  اعظم فراحی همسر محمود احمدی‌نژاد، ذکر شده است.

در یکی از مطالب این پرونده، علی شاملو با محمد حسین رجایی، برادر شهید محمدعلی رجایی گفت‌وگو کرده است. وی می‌گوید همسر شهید رجایی با توجیه عدم تحمیل هزینه‌های بیشتر بر بیت‌المال، در سفر شهید به نیویورک همراه او نرفت.

....

·         شهید رجایی سال 59 نخست‌وزیر ایران شد. زمانی که نخست‌وزیر ‌شدند، زیاد سفر می‌رفتند. همسرشان را با خودشان می‌بردند؟

نه، نمی‌بردند.

·         همسرشان دفتری داشتند که مسائل مردم را بشنوند؟ با مردم ارتباط داشتند؟

نه دفتری نداشتند، با مردم ارتباط داشتند ولی دفتری نداشتند. ایشان با خانم‌ها ارتباط مستقیم داشتند.

·          شهید رجایی در سفر به نیویورک همسرشان را با خودشان بردند؟

خیر، نبردند، یعنی چون مقید بود که حداقل هزینه در استفاده از اموال و مصارف دولتی تحمیل کنند.

·          همسران رؤسای دولت‌ها در بسیاری کشورها کارهای عام‌المنفعه می‌کنند. در این حوزه خانم رجایی فعال بودند؟

ایشان معلم بودند و تدریس می‌کردند و این ارتباط مردمی را همیشه داشتند و مخصوصاً آن زمان ولی دفتر خاصی نداشتند.

در این پرونده مطالبی از علی حیدری با عنوان ملکه نیکوکار یا پرده‌نشین قدرت؛ رهیافتی بر نقش «بانوان اول» کشورها در حوزه خدمات اجتماعی، سيدمحمد صحفي با عنوان دیپلماسی همسران مقامات، محمد دشتی  با عنوان بانوان اول جمهوری اسلامی ایران را بیشتر بشناسیم شخص دوم، بانوی اول! به همراه یادداشتی با عنوان  نقش همسران رؤسای جمهور در توسعه اقدامات عام‌المنفعه نوشته علی جهانی دیده می شود. همچنین عفت مرعشی همسر آیت‌الله هاشمی رفسنجانی در مورد فعالیت های خود با این ماهنامه، گفت‌وگو کرده است.

 

در گفت و گو با مدیر کل مطبوعات و خبرگزاری های داخلی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی انجام شد:

بررسی تفاوت دیدگاه های رئیس جمهور و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی

در مورد توقیف روزنامه شرق

گفت وگوی ویژه سی و یکمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات- آذرماه ۹۱- با پدرام پاک آئین مدیرکل مطبوعات و خبرگزاری های داخلی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی حاوی نکات برجسته و قابل توجهی به لحاظ حرفه روزنامه نگاری و رسانه است. در این گفت و گو که توسط امیر عباس تقی پور و امیر لعلی انجام شده، خواننده با دیدگاه های متولی رسانه های غیر صوتی و تصویری در ایران آشنا می شود. بخشی از این مصاحبه به بررسی تفاوت دیدگاه های رئیس جمهور و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در مورد توقیف روزنامه شرق، پرداخته و در ادامه، موضع گیری های هیئت نظارت بر مطبوعات و معاونت مطبوعاتی در این مورد و همچنین توقیف کیهان کاریکاتور مورد تحلیل قرار گرفته است. در سی و یکمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات مصاحبه اختصاصی با عفت مرعشی، همسر آیت الله هاشمی رفسنجانی نیز با موضوع بررسی نقش همسران رؤسای جمهور در فعالیت های اجتماعی و عام المنفعه منتشر شده است.

 * روزنامه شرق به دلیل انتشار کاریکاتوری، توقیف مي‌شود. وزير ارشاد از مصوبه هيأت نظارت بر مطبوعات در مورد روزنامه شرق دفاع مي‌كند ولي آقاي احمدي‌نژاد مي‌گويد وزير، اشتباه كرده است. این موضوع، نشان دهنده حاکم بودن سلايق نیست؟

طبيعي است كه رئيس‌جمهور نظر خود را در باره  اين توقيف بيان  كرده است و باز طبيعي است كه وزير ارشاد هم طبق قانون تصميم هيات نظارت  بر مطبوعات را كه خود رياست آن را به عهده دارد ،اعلام كند.اگر به ياد داشته باشيد رييس‌جمهور در نشست خبري خود اعلام كردند كه در هيأت نظارت نمايندگاني از قواي مختلف هستند و تصميم‌گيري مي‌كنند، حتما اين را هم مي دانيد كه وزارت ارشاد در هيات نظارت يك راي از 7 راي را دارد.

* مخاطب ما رسانه‌اي‌ها هستند و عموم مردم نيستند كه دچار هيجانات شوند. ما مي‌خواهيم بحث فني كنيم كه واقعاً هيأت نظارت وقتي يك مورد را مثل روزنامه شرق بررسي مي‌كند، برداشت‌هاي سليقه‌اي افراد بيشتر حاكم است يا قانون؟ ساده‌تر بگويم؛ اگر آن تركيب گرايشات سياسي ديگري هم داشت، به اين نتيجه مي‌رسيد؟ چه ميزان سلايق در تعیین خط قرمز‌ها نقش دارد؟

موضوع اين است كه واقعاً نمی‌توان دريافت مجريان از قانون را در اجراي قانون بي‌تأثير دانست؛ چون مجري قانون يك عامل انسانيست كه ملاك عملكرد اين عامل هم درك و دريافتي است كه از قانون دارد. اگر اين درك به شائبه‌هاي سياسي و ديدگاه‌هاي جناحي، گروهي و فردي آغشته باشد، در اجراي قانون نقص وجود خواهد داشت. بله، اگر به جاي اين هفت نفر، افراد ديگری بودند شايد تصميم ديگري گرفته مي‌شد اما فكر مي‌كنم اجماع اين هفت نفر اين بوده كه قانون را اجرا كنند و البته انتظاري كه مي‌رود اين است كه مسؤولان سلايق سياسي خود را در تصميم‌گيري‌ها دخالت ندهند. فكر مي‌كنم در مورد روزنامه شرق تنها مرجعي كه مي‌توانست تصميم‌گيري كند و نمي‌توان به آن اتهام رفتار سليقه‌اي وارد كرد، هيأت نظارت است.

* به نظر می‌رسد برخي مواقع پيش‌مصلحت‌انديشي مطرح می‌شود؛ يعني فكر مي‌كنند ممكن است واكنشي نسبت به مثلاً كاريكاتوري كه در فلان مطبوعه چاپ شده صورت بگيرد كه تداعي‌كننده كاريكاتور سوسك باشد. حالا تلاش می‌کنند با مجازات‌هایی جلوي واكنش‌های بعدي را بگيرند و مي‌گويند فعلاً توقيف باشد تا تكليفش مشخص شود.

اگر تخلف يا جرمي صورت گرفته باشد هيأت نظارت متناسب با شدت آن جرم يا تخلف موظف است تصميم‌ بگيرد و ظرفيت‌هاي قانوني مثل تذكر، توقيف يا لغو امتياز را هم قانون پيش‌بيني كرده، اما اين‌كه صرفاً به خاطر جلوگيري از تبعات يك محتواي رسانه اي صرف نظر از خود آن محتوا و ماهيت مجرمانه يا غير مجرمانه اش ، هيأت نظارت بخواهد تصميم بگيرد، گمان مي‌كنم كه جاي چنين تمهيداتي  هيأت نظارت نيست. اگر عملي مطلقا جرم نباشد و حتي افكار عمومي را به اشتباه بیاندازد، اقناع افكار عمومي يا مديريت واكنش‌هاي عمومي بايد در جاي ديگري صورت گيرد و هيأت نظارت در اين زمينه وظيفه‌اي ندارد. وظيفه هيأت نظارت اين است که نسبت به رسانه اعمال نظارت كند و اگر رسانه مرتكب  تخلف ياجرمي شود، در این خصوص تصميم قانوني بگيرد. البته بايد این نکته را در نظر گرفت كه ما براي افكار عمومي هم احترام قايليم و نسبت به آن حساسيت داريم؛ چون مواردي كه افكار عمومي جريحه‌دار مي‌شود و واكنش‌هاي تند از خود نشان مي‌دهد، غالبا از جمله  مواردي است كه تخلفی صورت گرفته و افكار عمومي در اغلب موارد اشتباه نمي‌كند.

* روزنامه شرق كاريكاتوري چاپ مي‌كند و در ادامه مدير مسؤول و طراح كاريكاتور مي‌آيند و بابت  آن اتفاقي که افتاده و برداشتي كه بخشي از مردم داشته‌اند، عذرخواهي مي‌كنند و معتقدند که آن برداشت مدنظر روزنامه نبوده است. فكر نمي‌كنيد اثرات مانورهايي كه بعد از توقيف داده مي‌شود، مخرب‌تر از آن است كه ما اين عذرخواهي را از طراح آن كاريكاتور و مدير مسؤول بپذيريم و شرايط را به حالت عادي برگردانيم؟

عذرخواهي اگر چه ممكن است زمينه اي باشد براي اعمال كيفيات مخففه نسبت به جرم ؛  اما آثار وقوع جرم را از بين نمي‌برد.

* ولی اين پاسخي است كه ما با هر مدير ديگري صحبت كنيم، مي‌شنويم. خواهش می‌کنم فنی‌تر پاسخ دهید.

اگر شما مي‌خواهيد من بگويم كه با يك  عذرخواهي آثار هر تخلفي از بين مي رود، اين‌طور نيست ؛ كما اينكه آقاي شريعتمداري، سرپرست مؤسسه كيهان هم با وجود اينكه به محض اينكه كاريكاتور كيهان کاریکاتور منتشر شد، خيلي مسؤولانه آمد و با رسانه‌ها مصاحبه و اعلام كرد كه آماده هر نوع برخورد قانوني با اين نشريه هست ولی عذرخواهي ايشان، مانع توقيف نشد.

* چقدر تلاش كرديد كه اين دو نشريه توقيف نشوند؟

اساساً ما هيچ‌گاه از توقيف هيچ نشريه‌اي استقبال نمي‌كنيم. شما كارنامه هيأت نظارت را در دو سال اخير بررسي كنيد. مي‌بينيد كمترين توقيف صورت گرفته و اين آمار مستند است ؛اما اين نباید به معناي قانون‌گريزي باشد؛ قانون براي همه است و ضمانت‌ اجراهایی را برای تخلفات رسانه‌ها پيش‌بيني كرده است. اگر رسانه‌ای تخلف كند، هيأت نظارت مطابق قانون درباره آن به تصميم مي‌رسد.در عين حال نهايت تلاش ما اين است که شبهات و ابهامات احتمالي را كه ممكن است براي  هر يك ازاعضاي هيأت نظارت  درباره موضوع يا مطلبي پيش بياید، برطرف کنیم. اگر جرمي محرز نباشد و صرفاً برداشت ظني و احتمالي از محتواي مطلبي صورت بگيرد با  بررسي كارشناسي ، به روشن شدن موضوع و تعيين نسبت آن با حدود قانوني مطبوعات كمك  مي‌كنيم. برای این کار گزارش كارشناسي ارائه مي‌دهيم و ارزيابي فرآيندي عملكرد نشريه را مطرح مي كنيم. با توجه به نظرات كارشناسي ما، خيلي وقت‌ها هيأت نظارت به تذكر اكتفا مي‌كند.

* اگر نظر کارشناسی شما را در مورد روزنامه شرق و كيهان كاريكاتور بخواهیم، این نظر مبني بر توقيف است يا خير؟

اين نظر را قبلا به هيات نظارت ارايه كرده ايم و فعلا  هم اميدواريم دادگاه در هر دو مورد راي عادلانه اي صادر كند.

• بررسی عملکرد رسانه های داخلی در مقابل رسانه‌هاي فارسي‌زبان خارجی و اینکه آیا رسانه های داخلی بازنده میدان رقابت با آنها هستند یا خیر؟خط قرمزها كجا طراحي مي‌شوند؟ روزنامه‌های مكتوب ما چقدر در حال و هوايي هستند كه مردم مجاب شوند كه روزنامه بخرند؟ دلایل كاهش تيراژ و علاقه براي خريد روزنامه و مقایسه آن با دوره اصلاحات،بررسی آمار برگشتي‌های روزنامه‌ها، بررسی وضعیت سایت های خبری و نحوه نظارت بر آنها، چگونگی حمایت ارشاد از رسانه ها و نتایج برگزاری نمایشگاه مطبوعات امسال از دیگر مواردی است که در این گفتوگو مورد توجه قرار گرفته است.

گفت‌وگوی مدرسه همشهری با امیر عباس تقی پور

باید از انزوای رسانه‌ای خارج شویم

ماهنامه مدیریت ارتباطات چگونه راه‌اندازی شد؟

http://www.hamshahritraining.ir/news-3586.aspx

 

ادامه نوشته

مدیریت ارتباطات دو ساله شد:

«ماهنامه، ماهنامه، خبرهای مهم»!

بیست و پنجمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات- خرداد 91- به صاحب امتیازی و مدیرمسؤولی امیر عباس تقی‌پور و سردبیری امیر لعلی منتشر و از چهارم خرداد قابل تهیه است.
در این شماره دو پرونده مفصل و مهم با عناوین « شورایعالی فضای مجازی؛کارکردها و انتظارات » و «یک بام و دوهوای رسانه‌ای افشای اطلاعات بانکی» منتشر شده است.
مدیرمسؤول نشریه به مناسبت آغاز انتشار سال سوم، آورده است:  الان هم با همان شوق کودکی، کار را دنبال می‌کنم. ماهنامه، تازه وارد سه‌سالگی شده ‌است و مجموعه‌ای از استادان، همکاران و مخاطبان مراقب هستند تا زمین نخورد! من هم داد میزنم: «ماهنامه، ماهنامه، خبرهای مهم»!
دکتر حسن بشیر در این شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات در مطلب خود با عنوان رسانه‌هاي بيگانه: قرائتي با تحليل گفتماني، جنگ‌های اطلاعاتی و بیداری اسلامی را مورد توجه قرار داده است.
رسانه‌ای برای پژوهشگران و مخاطبان اندیشه امام- از پلی‌کپی اعلامیه تا رسانه مجازی- عنوان یادداشت عبدالرسول وصال است که در آن به تشریح ویژگی‌های پرتال امام خميني(ره) پرداخته و با تشریح مراحل شکل‌گیری ارتباط رسانه‌ای حضرت امام می‌نویسد: تا زمانی که امام درقید حیات بودند، هنوز خبری از فعالیت‌های مجازی نبود و ارتباطات اینترنتی به صورت محدود در فضاي نظامی استفاده می‌شد و برای عموم رایج نبود. امام هم از دهکده کوچک جماران صدای خود را به دهکده جهانی رساند، اما بعد از ارتحال حضرت امام، جهان ارتباطات تحول عظیمی پیدا کرد.  وی با تشریح راه‌اندازی پرتال امام در سال 1390 یادآور می‌شود:  ما در راهبردهاي رسانه‌ای خود، استنادپذیری، درست‌نویسی و انتقال صحیح اندیشه امام را مدنظر داریم.
از «خصوصی» تا نقد «تلویزیون واقع‌نما»، نگاهی کوتاه به  نمایشگاه کتاب بیست و پنجم، تقدیر دانشگاه پوردو از 25 سال خدمت پروفسور کمالی‌پور، تأسیس رشته روابط‌عمومي الكترونيك در مقطع كارشناسي، راه‌اندازی تلویزیون اینترنتی جدید، رسانه‌های جدید، برگزاری هفتمین همایش روابط‌عمومی الکترونیک و تجلیل از دکتر محسنیان‌راد و گزارش مراسم رونمایی از كتاب «مسافر دهكده جهاني» اخبار ماه این شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات را شامل می‌شوند. اشک‌ها و لبخندها! عنوان یادداشت زیبای محمد دشتی، کارشناس ارشد روابط‌عمومی در وصف کتاب تازه منتشر شده از زندگینامه پروفسور یحیی کمالی‌پور است. وی در یادداشت خود نگاهی به تلخ و شیرین زندگی پروفسور یحیی کمالی‌پور، داشته و در بخشی از آن آورده است: این کتاب قصه یک زندگی است که نویسنده در بخشی از آن فراز و نشیب‌های ارتباط پدری را که خود استاد ارتباطات است، با دخترش که در ارتباط با پدر مشکل دارد، به تصویر کشیده است. مخاطب با خواند این اثر در مرور یک زندگی پر فراز و نشیب، در می‌یابد که زندگی پستی و بلندی‌های زیادی دارد که انگار انسان‌ها در هر مقام و رتبه‌ای یارای گریز از آن را ندارند.
برپا! برجا! نیز عنوان یادداشت نگین حسینی است که با اشاره  به همزمانی دو مراسم تقدیر از دو استاد برتر خانواده ارتباطات، یکی در آمریکا- پروفسور کمالی پور-  و دیگری در ایران- دکتر محسنیان‌راد- می‌نویسد:  به نظر می‌رسد دانشگاه‌ها باید با پیش‌بینی مراسم تقدیر از اعضای هیأت علمی خود، پیشگام قدردانی از استادان و به ویژه پیشکسوتان باشند تا نشان دهند که حرمت نهادن به مقام معلم را فراموش نکرده‌اند.
دکتر امیدعلی مسعودی، عضو هیئت علمی دانشگاه سوره در جدیدترین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات در یادداشتی با عنوان خبرنگار کیست؟ مصوبه دولت چه می‌گوید؟ به بررسی بحث‌های اخیر، میان معاون مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و مدیرعامل خبرگزاری فارس یعنی محمدجعفر محمدزاده و سیدنظام الدین موسوی پرداخته و با تأکید بر صحت تعریفی که محمدزاده ارائه کرده، آورده است: «خبرنگار كسي است كه كار مستمر و دائمي‌ و اصلي‌اش فعاليت خبري در تحريريه باشد و توانايي انجام كار خبرنگاري را دارا باشد و درنتيجه صنف مطبوعات يا سنديكاي مطبوعات موجود هم تأييد كند كه وي توانايي فعاليت در حرفه‌ خبرنگاري را دارد».
نقش متخصصان اطلاع‌رسانی و نخبگان جامعه در وفاق ملی عنوان مقاله مشترک محمدرضا اباذری و  حسن صیامیان است که بطور مفصل و کارشناسی شده به موضوع پرداخته‌اند.
 در این شماره از ماهنامه امیر لعلی، گفت‌وگویی اختصاصی با عضو هیات رئیسه انجمن ارتباطات آمریکا انجام داده است. دکتر فیل آتر (Phil Auter) در این گفت‌وگو، در خصوص مدیریت ارتباطات و کارکردهای رسانه‌ها در عصر جدید سخن گفته و در بخشی از آن تأکید کرده: مدیریت مؤثر ارتباطات يك مهارت آموختني است كه نيازمند مطالعه و تمرين است.
محمدجواد رنجکش و حمید کشاورز نیز در مقاله‌ای مشترک با نام فناوری‌ ارتباطی/ اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران و تحولات منطقه‌ای در خاورمیانه2011.2010  به‌دنبال یافتن پاسخی برای این سؤال هستند که «نحوه عملکرد دیپلماسی جمهوری ‌اسلامی ‌ایران در حوزه فناوری‌های ارتباطی و رسانه‌ای در قبال تحولات اخیر خاورمیانه چگونه بوده‌است؟».
نگاهی به «نشریات خوراک» در ایران با تیتر نان، عشق، کاغذ گلاسه، نوشته محمد مهدی کتابدار نیز از یادداشت‌های تحلیلی این شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات است. وی در تحلیل خود، موضوعات محوری مجلات خوراک در ایران را  به چهار گروه آموزش آشپزی،  تغدیه و سلامت، شیرینی‌پزی، نوشیدنی و دسر و معرفی اغذیه‌فروشی‌ها و رستوران‌ها تقسیم کرده و عملکرد نشریات مربوطه را مورد بررسی قرار داده است.
قسمت سوم مقاله پروفسور کاظم معتمدنژاد، با عنوان ضرورت توسعه مطالعات در زمینه‌های حقوقی و اقتصادی مدیریت ارتباطات نیز در این شماره چاپ شده است. در دو بخش گذشته این یادداشت به شرایط اقتصادی و مدیریتی مطبوعات و شیوه‌های اداره مطبوعات و رسانه‌های همگانی در کشورهای لیبرال اشاره و در ادامه به چگونگی فعالیت صنعت مطبوعات در کشورهای سوسیالیستی پرداخته شد. در این قسمت، شرایط ویژه تولید مطبوعات مد نظر استاد قرار گرفته است.
در بیست و پنجمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات پرونده ای با عنوان « شورایعالی فضای مجازی؛کارکردها و انتظارات » با مدیریت سید تقی کمالی منتشر شده است.
شورایعالی فضای مجازی در پی خنثی سازی جنگ نرم نوشته آزاده مرنی، لزوم تعریف و تدقیق اهداف و  واکاوی ضرورت تأسیس نهادی جدید نوشته صدرا خسروی دانشجوی دکترای ارتباطات دانشگاه تهران،‌ اهمیت فضای مجازی، روابط اجتماعی ما و توان عمومی جامعه نوشته دکتر اعظم راودراد دانشیار ارتباطات دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، لزوم اتخاذ سیاست‌های انقلابی نسبت به تغییر رویکرد کنونی به فضای مجازی نوشته دکتر اسماعیل قدیمی استاد علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی، امنیت فضای مجازی در آن سوی مرزها نوشته رقیه قربانی بوساری، حال و آینده فضای مجازی ایرانی نوشته حسین حسنی دانشجوی دکترای ارتباطات دانشگاه تهران، فضای مجازی، فرصت‌ها و چالش‌ها نوشته سعیده سادات قادری و مروری بر تجارب فعالیت فناوری اطلاعات در کشور؛ از شورایعالی انفورماتیک تا شورایعالی فضای مجازی نوشته قدسی بیات دانشجوی دکترای ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی، از جمله مطالب این پرونده است.
اما گفت‌وگوی مرضیه خلقتی با دکتر علی‌اکبر جلالی با تیتر شورایعالی فضای مجازی قدرت هر کاری را دارد نیز از مطالب خواندنی این شماره است. دکتر جلالی در این گفت‌وگو از طرفی نگرانی‌ها و دغدغه‌هایش در خصوص گذشت دو ماه از تأسیس شورا و ارائه نشدن چشم‌انداز روشنی از برنامه‌های آن در این مدت را بازگو می‌کند و از طرف دیگر امیدوار است که شورایعالی فضای مجازی با در پیش گرفتن راهکارهایی مثل پاسخگویی و شفافیت، شایسته‌سالاری و ایجاد پارلمان فضای مجازی برای استفاده از متخصصان رشته‌های مختلف، به سرعت در مسیر تدوین و اجرای استراتژی توسعه فناوری اطلاعات گام بردارد.
دورنمایی از شورای بی‌سروصدای فضای مجازی در گفت‏وگو با دکتر علیرضا طالب‌پور مدیر مؤسسه فرهنگی و اطلاع‌رسانی تبیان توسط زینب کوهیار، یکی دیگر از گفت‌وگوهای این پرونده است. وی در بخشی از این گفت‌وگو تأکید کرده: این شورا به اندازه شورایعالی انقلاب فرهنگی اهمیت دارد، چون رهبری حکم تشکیل آن را داده‏اند و می‏بینیم که تمام قوا در آن نماینده دارند. توصیه دکتر کمال محامدپور دبیر ستاد فناوری اطلاعات و ارتباطات معاونت علمی و فناوری رئیس‌جمهور به بانیان شورایعالی فضای مجازی نیز خواندنی و مهم است: این شورا فرصت اساسی را برای حل مشکلات فناوری اطلاعات در کشور و رسیدن به گام‌های بلند توسعه‌ای فراهم می‌کند. با این حال وی از عدم حضور نماینده بخش خصوصی در این شورا گلایه می‌کند. این گفت‌وگو توسط هاجر شادمانی انجام شده است. نجیبه محبی نیز به سراغ مهندس لطف‌الله سیاهکلی معاون رسانه‌های مجازی سازمان صداوسیما رفته و با او در مورد شورای عالی فضای مجازی به گفت‌وگو نشسته است. بخش اصلی این گفت‌وگو درباره لزوم راه‌اندازی فضای مجازی برای کشور است، از تولید محتوا و مدام در پی دانلود نبودن و وظیفه ایران در آپلود اطلاعات.
مهندس آزاده داننده رئیس شورای مرکزی سازمان نظام صنفی رایانه‌ای کشور نیز در گفت‌وگو با ماهنامه مدیریت ارتباطات می‌گوید: من تصور نمی‌کنم در فاصله زمانی کوتاهی شاهد اقدامات مؤثری از طرف این شورا باشیم. بیشتر درکم این است که اینها بیشتر انرژی و تمرکزشان روی سازماندهی شوراست تا تشکیلات، ساختار و مأموریت‌ها و وظایفشان را شناسایی کنند، شکل بدهند و در موردشان تفاهم کنند.
چرا جهان مجازی اینقدر اهمیت پیدا کرده است؟ نوشته دکتر حمید عبداللهیان دانشیار گروه ارتباطات دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، شورایعالی فضای مجازی، کدام آینده را برای ایران رقم می‏زند؟ نوشته محمد مهدی مولایی و اهداف به آگاهی عموم رسانده شود نوشته دکتر علیرضا دهقان مدیر گروه ارتباطات دانشکده علوم اجتماعی تهران از دیگر مطالب این پرونده است.
اما در بیست و پنجمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات پرونده دیگری با عنوان «یک بام و دوهوای رسانه‌ای افشای اطلاعات بانکی» با مدیریت رضا قربانی منتشر شده است.
 خوب، بد، زشت! عنوان تحلیل فاطمه عسگری آزاد از عملکرد 12 روزنامه صبح ایران پس از افشای اطلاعات بانکی است. وی با بررسی صفحه اول 12 روزنامه طی سه روز، نحوه‌ بازتاب خبری رویداد افشای اطلاعات بانکی را در روزنامه‌ها بررسی کرده است. برای این منظور روزنامه‌های همشهری، کیهان، اطلاعات، شرق، ایران، تهران امروز، آرمان، هفت صبح و جام‌جم در دسته روزنامه‌های عمومی و روزنامه‌‌های دنیای اقتصاد و عصر اقتصاد در دسته‌ روزنامه‌های اقتصادی مورد بررسی قرار گرفته‌اند. محمد جواد هنرمند ساری نیز در مطلب خود با عنوان خبرگزاری‌ها چه نقشی در تشدید یا حل بحران دارند؟ به تحلیل اخبار مهر و فارس در مقابل ایرنا و ایسنا پرداخته است. همچنین قاسم سرافرازی بررسی عملکرد تلویزیون در ماجرای افشای اطلاعات بانکی را با عنوان هنر پراندن فرصت‌ها بر عهده داشته و برای این منظور بخش‌های خبری ساعت 14 و 21 شبکه یک، 20:30 شبکه دو و 22 شبکه سه از تاریخ 26 تا 31 فروردین را مورد بررسی قرار داده است. گفت‌وگوی ویژه خبری ساعت 22:30 روز یکشنبه 27 فروردین (به دلیل دعوت از یکی از مدیران بانک مرکزی) نیز در این بررسی لحاظ شده است. مینا والی نیز به بررسی عملکرد سایت خبری و شبکه تلویزیونی بی‌بی‌سی فارسی در ماجرای افشای اطلاعات بانکی پرداخته است. او در تحلیل خود با عنوان «گفتا که شب روست او، از راه دیگر آید» آورده:  شبکه فارسی بی‌بی‌سی کار متفاوتی انجام داد و به عنوان اولین رسانه با افشاکننده اطلاعات مصاحبه کرد. عکس‌العملی که این شبکه و سایت آن در برابر خبر نشان دادند از جهاتی قابل بررسی است: اولاً بزرگ‌نمایی چنین خبری از بین همه خبرهای مهم آن روزها و ثانیاً چگونگی روایت خبر و تأثیر آن بر مخاطب.
 از مخاطره تا بحران؛ بررسی نظری بحران و مفاهیم نزدیک به آن، نوشته مریم محبی که در آن تلاش کرده به این پرسش پاسخ دهد که آیا ماجرای افشای اطلاعات بانکی مخاطره بود یا بحران؟ یکی دیگر از مطالب این پرونده است.
در گفت‌وگوی فاطمه پورمعصوم با دکتر فریدون وردی‌نژاد نیز ابعاد مدیریت بحران ماجرای افشای اطلاعات بانکی به بحث و بررسی گذاشته شده است. دکتر وردی نژاد در بخشی از اظهار نظر خود تأکید کرده است: نمی‌شود این شرایط را بحرانی تلقی کرد و آن را می‌توان در حد یک تنش نامید و در ‌‌نهایت در توصیف شرایط امروز می‌توان گفت که شرایط فوق‌العاده ایجاد شده است.
اما یادداشت رضا قربانی با عنوان از «کارگران یقه آبی» تا به اصطلاح «هکرهای کلاه سفید» چه چیزی مشترک است؟ نیز خواندنی است. او نوشته است: این ماجرا باعث شد به یک باره بسیاری از روزنامه‌نگاران و خبرنگاران به کار‌شناسان و متخصصان امنیت -آن هم در زمینه پرداخت الکترونیک- تبدیل شوند و حتی به این باور برسند که می‌توانند مدیران بانک مرکزی و شرکت‌های فعال را نصیحت کنند و بگویند «شرکت‌ها و بانک‌های محترم! امنیت را جدی بگیرید و با پول و سرمایه مردم این‌گونه بازی نکنید». آن هم در حالی که کسی نمی‌دانست منظور از امنیت چیست! در این پرونده به نحوه پردازش بحران‌های داخلی در شبکه‌های ماهواره‌ای و مشخصاً رفتار شبکه «من و تو» نیز پرداخته شده است.
تأملی پیرامون لنگر فکری روزنامه‌نگار در گزارشگری رویدادهای پیچیده نوشته محمد معماریان نیز از دیگر مطالب این پرونده است. در بیست‌وپنجمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات بخش هجدهم کتاب نگارش در روابط‌عمومی نوشته تامس.اچ.بیوینز با ترجمه علیرضا باستانی منتشر شده است.
بخش دوم اتوبیوگرافی علی عبدالرشیدی آخرین صفحات این شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات را تشکیل می‌دهد.
این ماهنامه از چهارم خرداد ماه و از طریق پیشخوان مطبوعات، یا سایتwww.prshop.ir قابل تهیه است.

یادداشت های اساتید علوم مدیریت و ارتباطات در ویژه نامه نوروزی ماهنامه مدیریت ارتباطات

آخرین اخبار هفتمین همایش روابط‌عمومی الکترونیک در:

www.eprcenter.ir

و...

هدیه نوروزی به علاقمندان روابط عمومی، تبلیغات، رسانه و جامعه اطلاعاتی

دانلود رایگان شش شماره اول ماهنامه مدیریت ارتباطات

نوروز در افغانستان

یادداشتی از محسن پاک آئین

مدیریت ارتباطات در آئینه ادبیات فارسی

یادداشتی از علی حیدری

روابط عمومی در سال 1390

یادداشتی از دکتر داود زارعیان

 

کارکردهای روابط‌عمومی دیجیتال

یادداشتی از غلامرضا کاظمی دینان

 

پرسش‌ها، روزنامه نگاري را مي‌بلعد

یادداشتی از مجید رضائیان

 

سرنوشت روابط‌عمومی محافظه‌کار

یادداشتی از دکتر محمود ترابیان

 

نگاهی نو به روابط عمومی داشته باشیم

یادداشتی از ابراهیم رستمیان مقدم

روابط عمومی بانک ها و لزوم دستیابی به استاندارد سیستم مدیریت کیفیت

 یادداشتی از سعید شهبازی

از نوروز درس بگیریم

یادداشتی از سعید معادی

بهار یعنی گفتن و شنیدن

یادداشتی از دکتر امیدعلی مسعودی

نظریه های ارتباطات از گلوله جادویی تا پاسخ انتقادی مخاطب

یادداشتی از دکتر اسماعیل قدیمی

ظرفیت شبکه اجتماعی برای مدیریت شهری

یادداشتی از دکتر حمید ضیایی پرور

نشانگاه وب برای آینده روزنامه نگاری

یادداشتی از دکتر علی اصغر محکی

حاشیه های یک گفت و گو با علی اکبر هاشمی رفسنجانی

یادداشتی از آرش محبی

نقش سازمان های رسانه ای در محیط دانشی

یادداشتی از دکتر فریدون وردی نژاد

مدیریت ارتباطات به عبارتی دیگر

یادداشتی از دکتر یونس شکرخواه

شيوه‌هاي اعتمادسازي در سازمان‌هاي كلان

یادداشتی از دکتر مهدی کرباسیان

فرهنگ، روند و آینده ارتباطات انسانی و رسانه ای

یادداشتی از دکتر سعیدرضا عاملی

سال جدید را با نگاهی دیگر آغاز کنیم

یادداشتی از دکتر شهیندخت خوارزمی

ضرورت توسعه مطالعات در زمینه‌های حقوقی و اقتصادی مدیریت ارتباطات

یادداشتی از پروفسور کاظم معتمدنژاد

سالی که گذشت، سال پرباری برای جامعه روابط‌عمومی ایران بود

یادداشتی از پروفسور یحیی کمالی‌پور

...را در سایت ماهنامه مدیریت ارتباطات بخوانید

www.cmmagazine.ir

ماهنامه مدیریت ارتباطات را آن لاین خریداری یا مشترک شوید

www.prshop.ir

لطفاً این مطلب را برای دوستان ارتباطی یا دانشجویان خود ارسال نمائید

چند خبر

  

هدیه نوروزی به علاقمندان روابط عمومی، تبلیغات، رسانه و جامعه اطلاعاتی   

دانلود رایگان 6 شماره اول ماهنامه مدیریت ارتباطات، هدیه نوروزی به علاقمندان روابط عمومی، تبلیغات، رسانه و جامعه اطلاعاتی

 

پدر علوم ارتباطات ایران؛ضرورت توسعه مطالعات در زمینه‌های حقوقی و اقتصادی مدیریت ارتباطات   

در دهه‌های اخیر همراه با گسترش مطالعات و تحقیقات مختلف درباره ابعاد اجتماعی، فرهنگی و سیاسی وسایل و تکنولوژی‌های ارتباطی، به زمینه‌های حقوقی و اقتصادی...

 

سال جدید را با نگاهی دیگر آغاز کنیم   

 دکتر شهیندخت خوارزمی پژوهشگر توسعه در یادداشتی در  ماهنامه مدیریت ارتباطات نوشت:  

www.cmmagazine.ir

 

 

مدیر مسؤول روزنامه همشهری با اشاره به نبود رسانه‌های قدرتمند داخلی تأکید کرد:

شبكه‌هاي ماهواره‌اي در حال فتح سنگرهاي زيادي هستند

وضعیت نابسامان حرفه‌ای و ساختاری رسانه‌های داخلی و آسیب‌های متعددی كه فارغ از محدودیت‌های بیرونی همچون خوره به جان خیلی از رسانه‌های ایرانی افتاده و روزبه‌روز از اثربخشی آنها می‌كاهد، عباس رضایی ثمرین را بر آن داشت که در بیستمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات، با هدف آسیب‌شناسی فضای رسانه ای کشور، گفت‌وگوویی با رسول بابایی مدیرمسؤول روزنامه همشهری_ یكی از پرتیراژترین روزنامه‌های كشور- انجام دهد.

بخش‌هایی از نظرات جالب بابایی را می‌خوانید:

·          وقتي من به آسيب‌شناسي‌هاي حوزه‌هاي مختلف اجتماعي و سياسي رجوع مي‌كنم، با يك نگاه سياه و سفيد روبه‌رو مي‌شوم كه به نظرم با فلسفه آسيب‌شناسي در تناقض است و به نوعي نقض غرض محسوب مي‌شود. به‌تبع در حوزه آسيب‌شناسي فعاليت رسانه‌ها هم با اين مشكل مواجه شده‌ام. كمترين آسيب اين آسيب‌شناسي غلط، گم كردن مبدأ حركت براي اصلاح امور است، يعني اساساً مشخص نيست كجاي كار درست است و كجاي كار غلط؟ تا كجا درست آمده‌ايم و از كجا منحرف شده‌ايم؟

·         من خيلي از آسيب‌شناسي‌هاي موجود را به دليل نگاه سياه و سفيد و غيرعلمي و دخيل شدن مطالب غير معرفتي، آسيب‌شناسي نمي‌دانم.

·          انواع آسيب‌هاي مربوط به رسانه‌ها در ارتباط با يكديگر عمل مي‌كنند و اگر هر كدام از اين انواع را صرفاً به صورت يك جزء و بدون در نظر گرفتن ارتباطش با كل بررسي كنيم، ممكن است به خطا برويم. شما وقتي از ضعف مخاطب‌شناسي رسانه‌هاي داخلي انتقاد مي‌كنيد‏، در كنارش بايد به ضعف عملكرد واحد پژوهش در روزنامه‌ها، ضعف مديريت رسانه و عواملي نظير وابستگي روزنامه‌ها به كمك‌هاي دولتي و كم اهميت شدن ذاتي مخاطب در اين فرايند و... هم اشاره كنيد.

·         به هرحال اگر آسيب‌هاي خارجي وارد بر رسانه‌ها را «مؤثر» و «مرتبط» با آسيب‌هاي دروني در نظر بگيريم و صرفاً بخواهيم در اين بحث به آسيب رسانه‌ها از حيث عملكرد ريز و درشت خودشان بپردازيم، مي‌توانيم به دو دسته آسيب اشاره كنيم. يك دسته آسيب‌ها مربوط به ضعف در دانش ارتباطات است و ديگري آسيب‌هاي مربوط به ساختار اجرايي رسانه‌ها. البته اين دو نوع آسيب با هم ارتباط معناداري دارند.

·         تصور مي‌كنم انواع و اقسام رسانه‌هاي داخلي از مكتوب و آنلاين گرفته تا رسانه‌اي مانند صداوسيما از اين اصل مهم(مخاطب شناسی) خيلي غافل مي‌شوند.

·         با تعريف جديد از مخاطب راه ارتباط با مخاطب هم عوض مي‌شود اما شما مي بينيد اكثر رسانه‌هاي ما با اين مباحث بسيار غريبه هستند.

·         مي‌خواهم بگويم فاصله گرفتن ما از دانش ارتباطات در حوزه‌هاي خرد و كلان گريبان رسانه‌هاي ما را گرفته است.

·         دانشگاه بايد نيروي بخش پژوهش رسانه‌ها را فراهم كند كه يكي از وظايفش به‌روز نگه داشتن يك رسانه است. متأسفانه الان اينگونه نيست. نمي‌خواهم مقصريابي كنم و بگويم تقصير رسانه است يا دانشگاه اما هر چه هست و تقصير هر كدام كه باشد، نتيجه‌اش ضعف فعاليت‌هاي رسانه‌اي است.

·         شما به گرافيك اين رسانه‌ها كه توجه مي‌كنيد، روشن است كه مدير آن رسانه از گرافيك مطبوعاتي بي‌خبر است يا اعتقادي به آن ندارد.

در این گفت‌وگو بابایی نظراتش را درباره آسيب‌هاي مربوط به ساختار اجرايي رسانه‌ها، آسيب تخصصي نشدن تحريريه، تفاوت آماری شمارگان نشریات ایرانی و برخی از نشریات خارجی، لزوم نوآوري از كانال آموزش، آسيب‌هاي مترتب بر مدیریت رسانه‌ها، نتيجه ضعف‌های رسانه‌هاي داخلي در افزايش تأثير رسانه‌هاي خارجي در افكار عمومي جامعه و وضعيت شايعه و شايعه‌پردازي در جامعه، اعلام کرده است.

بابایی، همچنین نفوذ رسانه‌هاي خارجي و فراگيري رسانه شايعه را دو روي يك سكه به نام نبود رسانه‌هاي قدرتمند داخلي دانسته و اظهار داشته: متأسفانه رسانه‌هاي خارجي بويژه شبكه‌هاي ماهواره‌اي بدون مقاومت جدي رسانه‌اي در داخل در حال فتح سنگرهاي زيادي از جمله خانواده‌ها هستند. در يكي از شماره‌هاي سال گذشته مجله مديريت ارتباطات مصاحبه‌تان با مدير ارشد فارسي‌وان را خواندم كه ادعا كرده بود مخاطب ميليوني در ايران دارد؛ اين اصلاً خوب نيست. به نظرم كشور نيازمند يك برنامه جامع رسانه‌ای براي شرايط جديد است. برنامه‌اي عاقلانه و انديشيده شده و با تكيه بر علم ارتباطات. ما براي ماندن و قد كشيدن در دنياي جديد نيازمند برنامه‌هاي جديد هستيم.

متن کامل این گفت‌وگو در بیستمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات، موجود است.

 

مدیریت ارتباطات و نقد و نظر استاد کاظم متولی

 

استاد کاظم متولی، از اساتید و صاحبنظران نسل اول روابط‌عمومی در ایران، با ارسال یادداشتی به ماهنامه مدیریت ارتباطات، نقدها و نظرات خود را پیرامون انتشار این ماهنامه مطرح کرده است. ضمن تشکر از این استاد گرامی، متن کامل این یادداشت را می‌خوانید. اضافه می‌نماید مدیران ماهنامه، ضمن استقبال از دیدگاه‌های مخاطبان خود، نسبت به بکارگیری آن بخش از نظراتی که موجب ارتقای بیشتر ماهنامه شود اقدام خواهند کرد. منتظر نظرات شما نیز هستیم.

در تماس تلفني با آقاي اميرعباس تقي‌پور، مدير سخت‌كوش و پيگير ماهنامه «مديريت ارتباطات»، ضمن بحث و قرار و مدار گذاشتن براي نگارش مقالاتي و انجام گفت‌وگو‌هايي درباره مسائل اساسي حوزه روابط‌عمومي، گفتم چطور است علي‌الحساب و به‌عنوان دشت اول، از بررسي شكل و محتواي نشريه شروع كنيم؟ در پاسخ آنچنان اين موضوع مورد استقبال وي قرار گرفت كه بي‌درنگ دست به‌كار قلمي كردن اين چند سطر شدم. بديهي است مضمون اين مختصر نقد و نقادي، مفصل و همه‌جانبه نخواهد بود بلكه نكته‌هايي است در خور يك يادداشت. و اما نكته‌ها:

1- تقي‌پور با حك عنوان «مديريت ارتباطات» بر پيشاني ماهنامه، سنگ بزرگي را برداشته كه خوشبختانه خيال به هدف نزدنش را ندارد. او با پشتوانه نيروي جواني، اعتماد به نفس و خصلت نيك مشورت‌طلبي به‌نظر مي‌آيد كه اين راه صعب و پرپيچ و خم را با موفقيت طي خواهد كرد. مديريت واژه‌اي است بس كلي و فراگير و «ارتباطات» كلي‌ترين و پردامنه‌ترين و پر مفهوم‌ترين واژه‌اي كه اين نگارنده تاكنون شناخته است و البته درباره چند و چون آنها چه حكايت‌ها و چه راز و رمزها و چه آداب و فنوني را كه در اوراق كتاب‌ها و صفحات مطبوعات ثبت و ضبط كرده است. در عظمت و فراگيري مفاهيم «مديريت» و از آن بيشتر «ارتباطات» همين بس كه افتادن يك برگ از درخت تا هر نوع حركت و جابه‌جايي هر جاندار و هر شيئي و هر جسم و هر حسي و در يك كلام «جهان هستي» را بجاست كه از مصاديق و در قلمرو آن بدانيم اما براي پرهيز از سردرگمي و دستيابي به سامان‌‌دهي و انسجام مندرجات نشريه شايسته است كه از مصاديق بارز و آشناي «مديريت ارتباطات» در نزد اذهان عمومي كه عمدتاً عبارتست از راديو، تلويزيون، مطبوعات، روابط‌عمومي، ابزارها و فن‌آوري‌هاي جامعه نوين اطلاعاتي و سمينار و تئاتر، به‌عنوان سرفصل‌ها و به‌اصطلاح سرويس‌ها و بخش‌هاي ثابت ماهنامه استفاده شود كه بديهي است هر بخش توسط كارشناسان ذي‌ربط با مسؤوليت يك دبير مجرب فعاليت خواهدكرد.

2- توصيه مي‌شود كه آگهي‌هاي صفحات اوليه نشريه به آگهي‌هاي صفحات پاياني اضافه شود، يعني آگهي‌ها كلاً در يكجا متمركز شود. اين شيوه حتي منافع صاحبان آگهي‌ها را نيز بيشتر تأمين مي‌کند، زيرا بر حسب نتايج بررسي‌هاي تبليغي معلوم شده است كه خوانندگان به آگهي‌هاي يكجا و مجموعه‌اي توجه بيشتري معطوف مي‌کند تا آگهي‌هاي پراكنده و غير متمركز. بدينگونه به حفظ منزلت و هويت نشريه و اداي احترام به افكار عمومي نيز اهتمام خواهد شد.

3- گروهي تحت عنوان مشاورين ماهنامه در هر شماره نام برده مي‌شوند. پيشنهاد مي‌شود كه بنا به دلايل مختلف كه بيان آنها شايد چندان به مصلحت نباشد، اين فهرست از بخش شناسنامه صفحه اول حذف شود. اين عزيزان و بسياري ديگر از كارشناسان و صاحبنظران رشته‌هاي ارتباطات و هنر و ادب و امثالهم همه بالقوه و بعضاً بالفعل، مشاورين دور و نزديك نشريه خوب «مديريت ارتباطات» هستند و لذا به‌نظر مي‌آيد كه ذكر تكراري فهرستي از اسامي اين بزرگواران ضروري نباشد.

4- رنگ و لعاب و به‌اصطلاح زرق و برق و جنس بسيار اعلا و لوكس كاغذ نشريه ذهن هر بيننده‌اي را نسبتاً مشوش مي‌سازد كه مبادا هزينه‌هاي زيادي به گردانندگان ماهنامه تحميل شود و در اين راستا در آينده بر اثر ضرر و زيان مالي، كميت و كيفيت كار را متأثر سازد. لذا اگر امور چاپ اندكي ساده‌تر اما كم‌هزينه‌تر انجام شود، يقيناً از ديدگاه خوانندگان بصير و كم‌توقع، نقص و كاستي تلقي نخواهد شد.

5- اختصاص تصاوير روي جلد به اشخاص در هر شماره پسنديده نيست. با تأكيد توصيه مي‌كنم كه لااقل متناوباً از انواع نشانه‌هاي زيبا و چشم‌نواز مرتبط با دنياي ارتباطات و اطلاعات استفاده شود.

6- با ملاحظه و مطالعه بعضي از گفت‌و‌گو‌ها و مصاحبه‌ها طبيعي است كه در اذهان بعضي از مخاطبان پرسش‌هايي مطرح مي‌شود كه براي روشن شدن بعضي از نكات مبهم يا اشتباه، توضيحات اصلاحي يا تكميلي ضروري است. لذا بجاست كه در هر شماره نشريه از خوانندگان بويژه كارشناسان مجرب خواسته شود در صورت لزوم درباره مندرجات گفت‌وگوها نظريات اصلاحي خود را ارائه کنند. في‌الحال و به عنوان نمونه در اينجا به چند توضيح كوتاه اشاره مي‌كنم:

الف: اشخاص بسياري در شماره‌هاي گوناگون نشريه از فصلنامه «هنر هشتم» كه از سوي وزارت ارشاد منتشر مي‌شد ياد كرده‌اند اما هيچ‌يك درباره مفهوم و وجه تسميه عنوان «هنر هشتم» سخني نگفته‌اند. با تأكيد بر اينكه آن مجله انصافاً در مجموع و بويژه در سال‌هاي اوليه انتشار، مقالات و مطالب عمدتاً ارزشمندی را به چاپ مي‌رسانيد كه مي‌توانست در حوزه كاربردي و اجرايي دفاتر روابط‌عمومي‌ها مورد استفاده مطلوب قرار بگيرد اما گفتني است كه عنوان‌ «هنر هشتم» بي‌مسمی، بي‌معني و بي‌وجه بود. مي‌دانيد كه در اصطلاحات پذيرفته شده جهاني، عناصر و مفاهيمي با شماره و اعدادي مشخص معرفي و رايج شده‌اند مانند عجايب هفت‌گانه و از جمله اصطلاح معروف هنرهاي هفت‌گانه كه عبارتند از نقاشي، موسيقي، معماري، مجسمه‌سازي، رقص، تئاتر و سينما. با اينكه رشته‌ها و شاخه‌هاي هنري يقيناً از اين اعداد ذكر شده افزون است اما به هرحال اين هفت هنر در ادبيات هنري و رسانه‌اي به‌اصطلاح جا افتاده و از آنها با اعداد يك تا هفت ياد مي‌شود. بديهي است كه دستكاري كردن در مصطلحات رايج جهاني و اضافه و كم كردن عددي يا واژه‌اي به آنها زيبنده و روانيست و بدعتي خواهد بود كه موجبات گمراهي ذهني مخاطبان را فراهم مي‌کند و نهايتاً هم با مقبوليت همگاني و اجماع جهاني مواجه نخواهد شد. گويا در جلسه‌اي كه دست‌اندركاران راه‌اندازي شماره اول نشريه ياد شده در وزارت ارشاد برگزار كرده بودند، انتخاب نام و عنوان نشريه نيز مطرح مي‌شود و يكي از حاضران به مجله «هنر هفتم» كه ويژه سينماست و روي میز قرار داشته اشاره كرد و از قطع و اندازه و نام آن تعريف مي‌كند و يكي ديگر از حاضران هم پيشنهاد مي‌كند حال كه سينما هنر هفتم است، نشريه جديد با محوريت مطالب روابط‌عمومي را «هنر هشتم» بناميم و به‌همين سادگي و بدون بحث و بررسي اين عنوان انتخاب مي‌شود. در صورتي كه صرف‌نظر از تخريب حريم و قالب يك اصطلاح جهاني، اساساً حرفه روابط‌عمومي تك‌هنر نيست كه شاخصه آن يك عدد باشد، بلكه مجموعه‌اي از علوم و هنرهاست.

ب: در شماره 18، مدير محترم نشريه «تحقيقات روابط‌عمومي» در پاسخ به اين پرسش كه چرا اين نام را براي مجله انتخاب كرده‌ايد، گفته‌اند كه چون ما به تحقيق در روابط‌عمومي نياز داريم، اين اسم را برگزيده‌ام. لازم به توضيح است ضمن اينكه البته تحقيق در روابط‌عمومي امري ضروري است اما به‌نظر مي‌‌آيد كه انتخاب اين اسم بر اثر تأثيرپذيري از عنوان مجله «تحقيقات روزنامه‌نگاري» نيز بوده كه اولين نشريه پربار و پژوهشی در عرصه تخصصي روزنامه‌نگاري در كشور بود كه بعداً فصلنامه «رسانه» جايگزين آن شد.

ج: در شماره 13 ماهنامه در بحث «چالش‌هاي علمي و عملي روابط‌عمومي» و در گفت‌وگوهايي كه به‌عمل آمده است، چند تن از مدرسان علوم ارتباطات در دانشگاه‌ها ضمن بيان واقعيت‌هايي از چگونگي حرفه و دانش روابط‌عمومي در روزگار ما، منكر توليد و ارائه هرگونه نظريه‌پردازي و تأليف بومي و ايراني در حوزه روابط‌عمومي شده‌اند و آنچه را كه در كتاب‌هاي مرتبط مضبوط است را يكسره ترجمه‌ای از متون خارجي و در يك كلام وارداتي مي‌دانند كه البته بسياري از موارد نيز چنين است اما گويا اين عزيزان به علت كثرت مشغله آنطور که بايد همه كتاب‌ها و مقالاتي كه در حوزه كاري آنها در كشور منتشر مي‌شود را نمي‌خوانند. جهت مزيد اطلاع آنان يادآوري مي‌كنم كه در همين دهه هفتاد و هشتاد خوشبختانه چند كتاب كه سرشار از نظريه‌پردازي‌هاي نشأت گرفته از پژوهش‌هاي بومي است، از سوي اندكي از صاحب‌نظران مجرب ايراني تأليف، چاپ و منتشر شده است و در اين كتاب‌ها تعاريف دقيق جامع منطقي تأسيسي و تأليفي از اصطلاحات مهم علوم ارتباطات و شيوه‌ها و راهكارهاي بديع در فنون ارتباطي و روابط‌عمومي ارائه شده است و شگفتا در حالي كه به قرار اطلاع موثق، اخيراً اين كتاب‌ها از طرف بعضي از مراكز علمي و تحقيقي حداقل يكي از كشورهاي خارجي ترجمه شده و مضامين آنها مورد نقد و بررسي و استفاده‌هاي آموزشي قرار گرفته است و گرچه در ايران هم به چاپ‌هاي مكرر رسيده اما هنوز از دسترسي و ديدگاه بعضي از فعالان و كارشناسان سازمان‌هاي آموزشي و پژوهشي علوم ارتباطات در ايران به‌دور مانده‌اند.

د: در پايان اين مقال روی سخنم با همه كارشناسان و مسؤولان و فعالان رسانه‌اي، ارتباطي و اساتيد و دانشجويان و هركس كه به‌نحوی پیام‌رسان بوده يا در مقام معلم و مربي پيام‌رساني قراردارد، است:

دوستان! اولاً ما در دنيايي به‌سر مي‌بريم كه الزامات دهكده جهاني همه را وادار كرده تا در برقراري ارتباطات گوناگون و در مقام اطلاع‌رساني‌ها به‌قول معروف از تعارف كم كرده و به مبلغ بيفزايند. بدين معني كه حتي اگر نه از روي حسن نيت، به ناگزير هم كه شده از شدت انحرافات و گزافه‌ها و تمهيدات تبلیغی و تهییجی و آدرس غلط دادن‌ها كاسته شده و رفتارها، مناسبات، ارتباطات و تعاملات اجتماعي رنگ و بوي صراحت و صداقت بيشتري بگيرند. ثانياً به‌طور ويژه ضروري است ما ايرانيان كه از ديرينه‌اي درخشان و تمدن و فرهنگ و هنر و عرفان و فلسفه و به‌طور خلاصه ميراثي عظيم از پاكي‌ها، راستي‌ها، درستي‌ها و ازخودگذشتگي‌ها برخورداريم، به كرامت‌هاي انساني و حقوق همگاني از طريق شفاف‌سازي‌ها و رعايت موازين اخلاقي در مناسبات رسانه‌اي و ارتباطي احترام گذاشته و بدان‌ها اهتمام کنيم اما دريغا كه بايد اعتراف كنيم در جامعه ما تقريباً در همه صنوف و رده‌هاي سني و جنسي و مراتب اداري، علمي و... كم و بيش با صفت‌هاي غیراخلاقي از جمله عدم صراحت و كج‌روي در گفته‌ها و نوشته‌ها یا كپي‌برداري‌هاي ناموجه و دست‌اندازي‌ها و تصرفات غيرمجاز به آثار ديگران و از اين اقدامات ناپسند مواجه هستيم. نمونه‌اي از اين جفاها‌ي نوشتاري را در شماره 15 ماهنامه شاهد بوديم. يكي از فرهيختگان بنام كشور و داراي رتبه بالاي علمي كه سوابق روشن و مثبت وي در زمان تصدي و مدیریتش بر مشهورترين و معتبرترين واحدهاي اطلاع‌رساني زبانزد است، طرف بحث و مصاحبه با نماينده و خبرنگار مجله قرار مي‌گيرد و درباره يكي از عناصر و مفاهيم مهم تخصصي در علوم ارتباطات گفت‌وگو می‌کند که بدون اغراق بخش عمده و اهم سخنان ايشان در اين مصاحبه عيناً و بدون هيچ كم و اضافه‌اي برگرفته از مندرجات كتابي است كه از حوزه فنون ارتباطي تأليف يكي از كارشناسان نظريه‌پرداز ايراني است البته بدون آنكه مصاحبه‌شنونده گرامي منبع گفته‌هاي خود، يعني عنوان كتاب ذيربط و نام مؤلف آن را معرفي و ذكر كند. خواننده تصور مي‌كند كه لابد اين گفته‌ها و پاسخ‌ها همه از استنباط‌ها و يافته‌هاي تجربي و ذهني ايشان است و حال غم‌انگيزتر آنكه در كل دو صفحه‌اي كه به اين گفت‌وگو اختصاص يافته است، تنها چند كلمه و جمله كوتاه از منابع خارجي نيز به‌چشم مي‌خورد كه اتفاقاً در اين نقل‌وقول‌ها، گويندگان و راويان خارجي آنها معرفي شده‌اند، مانند «فلورودنيس و ايرونيگ جنيس» و اين يعني همان مرغ همايسه غاز است. بياييد و بياييم رو راست باشيم، اعتماد بنفس داشته باشيم، امانتدار باشيم با نگاه به درون و بضاعت‌هاي خودي و داشته‌هاي اينجايي را بشناسيم و به آنها اعتنا كنيم و محترم بدانيم و اگر از بيگانه تمنا مي‌كنيم، آنچه خود داريم را نيز گرامي داشته و به زبان و قلم بياوريم. ما اگر ارتباط‌گر و رسانه‌اي هستيم، بايد اخلاقي هم باشيم و بالاخره بدانيم كه رفتارهاي ما بزگ‌ترها الگوها و آموزه‌هاي نسلي است كه مي‌خواهد سربلند و شريف باشد.

 

اختلال در گردش خون ارتباطات

شواهد حاکي از آن است که گردش خون در اندام‌هاي موجودي به نام ارتباطات در ايران دچار مشکلاتي است که حتي ممکن است بتوان حدس زد ارتباطات ما در حال حرکت به سوي بيماري بوده يا بيمار است. در واقع سايه بيماري ارتباطی بر سر حکومت به معنای عام آن تا نهادهای تخصصی ارتباطات (انواع رسانه‌ها، فن‌آوري‌هاي نوين اطلاعاتي-ارتباطي، روابط‌عمومی‌ها، تبلیغات و...) و مردم مشاهده می‌شود. در اين شرايط تنها راه صحيح آن است که دلایل و عواقبش را باید پزشک متخصص تشخیص دهد و درمانش را هم بايد از او طلب کرد.

اجازه دهید روشن‌تر بگویم: اگر دکتر محمدحسین ماندگار، فوق تخصص جراحي قلب ايران را در حوزه قلب داريم، بايد مشابهش را در حوزه‌ ارتباطات ايران پیدا کنيم و بيمار يا مشکوک به بيماری را به او بسپاريم. بايد علاوه بر تشخیص به او اجازه دهيم که راه‌های درمان را با مشورت همکارانش شناسایی و شیوه‌های درمان و داروی مورد نیاز را تجویز کند. آيا تا کنون اینگونه عمل کرده‌ايم؟ بیمارمان را نزد پزشک حاذق برده‌ایم یا فقط از سر «اعتماد به‌نفس افراطي» و بر اساس دانسته‌های خود، آن هم به صورت آزمون و خطا، دارو تجویز کرده‌ایم؟

شواهد آنچه در حال حاضر در حوزه ارتباطات جامعه ايران مي‌گذرد مؤید آنست که غیرمتخصص‌ها نسخه نوشته‌اند و به نظر می‌رسد تا قصه‌ پر غصه‌ دخالت‌هاي سلیقه‌ای مدیریتی و عدم توجه به مطالعات کارشناسی -چه در سطح وضع قوانین رسانه‌اي و چه در سطح تصمیم‌گیری‌ها– ادامه يابد، وضع بدتر و بیمار، نحیف‌تر می‌شود. خطاست اگر بیمار ارتباطات را نزد استادان ارتباطات نبریم، به شناختشان احترام نگذاریم و به تجویزشان عمل نکنیم.

بیستمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شد

اینجا

با برگزاری مجمع عمومی و برگزاری انتخابات هیئت‌مدیره:

انجمن صنفی خبرنگاران آغاز بکار کرد

با آرای اعضای مجمع عمومی انجمن صنفی خبرنگاران شهر تهران٬ اعضای هیئت‌مدیره این انجمن انتخاب شدند.

بر اساس گزارش سایت ماهنامه مدیریت ارتباطات٬ اولین جلسه مجمع عمومی انجمن صنفی خبرنگاران شهر تهران٬ روز شنبه مورخه ۲۶/۹/۹۰ ساعت ۳۰/۱۵ در محل فرهنگسرای رسانه برگزار و پس از تصویب اساسنامه٬ انتخابات هیئت‌مدیره و بازرسان اصلی و علی‌البدل برگزار و پس از شمارش آراء٬ علی لاریجانی، غلامرضا محمدی، علیرضا خلیفه، محمدمهدی دانی و  امیر لعلی به عنوان اعضای اصلی نخستین هیئت مدیره این انجمن٬ انتخاب شدند.

همچنین، عبدالله عبداللهی و بهروز تقی‌پور به عنوان اعضای علی‌البدل هیئت‌مدیره برگزیده شدند.بر اساس این گزارش٬ عباس جهانتاب و رقیه عزیزی نیز به عنوان بازرس اصلی و علی‌البدل انتخاب شدند.

کوشش در جهت استیفای حقوق صنفی و خواستهای مشروع و قانونی خبرنگاران٬حفظ و حراست از حرفه تخصصی خبرنگاری٬ کوشش در جهت بالابردن آگاهی اجتماع در مورد نیاز کشور به حرفه خبرنگاری ً و نقش و مسئولیت هاوتوانایی‌های خبرنگاران وهمچنین افزایش آگاهی مردم درزمینه های مسائل حرفه ای٬ کوشش در استقرار نظامات مناسب و منطبق با ضروریات اجتماع برای انجمن و ارائه نظرات حقوقی جهت دفاع از حقوق اعضاء بخشی از اهداف این انجمن تازه تأسیس محسوب می شود.

استاد علوم ارتباطات: ورود رسانه‌ها به زندگی خصوصی افراد اصلاً پذیرفتنی نیست

دکتر سید محمد مهدی‌زاده، از اساتید علوم ارتباطات در گفت‌وگو با نوزدهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات، در مورد ویژگی‌های رسانه‌های عامه‌پسند می‌گوید: اگر بخواهیم این ویژگی‌ها را برشماریم، باید مطبوعات عامه‌پسند را از نظر ویژگی‌های صوری، محتوایی و نوع مخاطب مورد توجه قرار دهیم. این نشریات دارای قطعی کوچک‌اند. از تیترهای درشت، عکس، رنگ و داستان‌های مصور استفاده فراوان می‌برند، به لحاظ محتوایی هم به حوزه‌هایی می‌پردازند که عمدتاً به حوادث، جنایت، عشق، ورزش و هنر مربوط می‌شود. در واقع این نشریات یک شهر فرهنگی هستند که طالع‌بینی و ورزش، فکاهی و... در آنها به چشم می‌خورد و عمدتاً از سبکی جنجالی و هیجانی در تنظیم مطالب استفاده می‌کنند تا از این طریق بتوانند مخاطبان بیشتری را جذب کنند. نشریات عامه‌پسند خوانندگانی دارند که از آنها تحت عنوان «فن‌ها» یا «هوادار» یاد می‌شود. این هواداران عمدتاً طالب موسیقی، رمان‌های عشقی و طنز هستند و از نظر سن، جنس و طبقه، ویژگی‌های خاص خود را دارند که از مخاطبان نشریات کیفی متمایزشان می‌کند. وی در مورد ویژگی‌های مخاطبان این نوع رسانه‌ها می‌گوید:  تحقیقی که در این خصوص در ایران انجام شده نشان می‌دهد که مخاطبان این نشریات عمدتاً از طبقه جوان، مجرد، مرد و دارای سطح تحصیلات پایین‌اند. این نشریات خواننده مدارند، یعنی با پایین آوردن قیمت در صدد جذب مخاطب و سودآوری بیشتر هستند. در کل محتوای اینگونه نشریات مبتنی بر ذائقه و سلیقه طبقاتی از جامعه است که خیلی مایل به پرداختن به مسائل جدی و رویدادهای سیاسی نیستند. از طرفی دیگر، بر ساختاری فردگرا متکی‌اند. از همین روست که به چاپ زندگی هنرپیشه‌ها یا ورزشکارها توجه نشان می‌دهند و کمتر می‌توان در آنها ساختارهای گروهی را مشاهده کرد. بنابراین ستاره‌سازی در این نشریات جایگاه ویژه‌ای دارد و سبک روایی و داستان‌گونه دارند در حالی که روزنامه‌های وزین از لحن جدی و رسمی بهره می‌برند.

این استاد دانشگاه در بخش دیگری از گفت‌وگوی خود با ماهنامه مدیریت ارتباطات، به تقسیم‌بندی نشریات عامه‌پسند پرداخته و می‌آورد: از نظر محتوا یک‌سری از نشریات عمدتاً در حوزه هنری فعالیت می‌کنند، مطالب مربوط به بازیگران سینما و تلویزیون یا دنیای موسیقی و فیلم را منتشر می‌کنند و برخی از آنها ممکن است ورزشی باشند و رشته‌هایی مانند زیبایی اندام، وزنه‌برداری یا فوتبال را پوشش دهند اما کمتر مشاهده شده که این نشریات در یک زمینه خاص منتشر شوند و بیشتر حالت تلفیقی دارند.

  دکتر مهدیزاده، ورود برخی رسانه‌های عامه پسند به حریم خصوصی افراد را غیرقابل قبول دانسته و یادآور شده است: ورود به زندگی خصوصی افراد اصلاً پذیرفتنی نیست. باید یک‌سری اصول و معیارهای اخلاقی بر فعالیت این نشریات حاکم باشد. همچنان که در سطح جهانی، اصول اخلاقی در رابطه با روزنامه‌نگاری داریم به نوعی این اصول باید به این روزنامه‌ها هم تعمیم یابد. بالاخره آنها باید در یک چارچوب و مرام‌نامه اخلاقی فعالیت کنند و به بهانه جذابیت مرزهای اخلاقی را زیر پا نگذارند.

 وی در این گفت‌وگو به سؤوالات دیگری هم در مورد کارکردهای رسانه‌های عامه‌پسند پاسخ داده که کتن کامل آن در ماهنامه شماره نوزدهم مدیریت ارتباطات منتشر شده است.

 

انتقاد شدید یک استاد دانشگاه از وضعیت مجامع ارتباطی در ایران

 دکترعباس اسدی، استادیار ارتباطات دانشکده علوم ارتباطات و رئیس مرکز پژوهش‌های ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی است. وی در گفت‌وگو با  نوزدهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات، سرمنشأ تشکیل انجمن‌های ارتباطی در ایران را در وابستگی مؤسسان به برخی نهادها و سازمان‌های دولتی می‌داند و از وجود اساسنامه‌های بی‌اساس و مغایر با استانداردهای بین‌المللی به عنوان عامل اصلی ناکارآیی و ضعف محافل ارتباطی انتقاد می‌کند. بخشی از نظرات این استاد دانشگاه را در مورد وضعیت مجامع رسانه‌ای و کانون‌های ارتباطی در ایران، می‌خوانید:

• از آنجا که این مجامع و کانون‌های ارتباطی عمدتاً وابسته به دولت و سازمان‌های دولتی هستند، تمام یا بخشی از بودجه خود را از دستگاه‌های دولتی اخذ می‌کنند و به نوعی از آنها حرف‌شنوی دارند، نمی‌توانند استقلال حرفه‌ای و صنفی اعضا را تأمین کنند و همیشه نوعی وابستگی در بدنه این انجمن‌ها مشاهده می‌شود.
• مجامع ارتباطی در کشور ما مجامع برش‌داری نیستند. این مجامع از توان چندانی برای تأمین حقوق و خواسته‌های صنفی اعضای خود برخوردار نیستند و در بسیاری موارد تنها در جهت تأمین منافع خود و کسب سود مادی گام بر می‌دارند.
• اعضای اصلی انجمن‌ها کسانی هستند که بدون در نظر گرفتن اصول و ضوابط تخصصی به اهداف متعددی غیر از انجام فعالیت علمی و صنفی اقدام به تأسیس انجمن کرده‌اند و تمایلی به جذب افراد و افکار مختلف با عقاید متفاوت و متکثر و بعضاً مخالف و منتقد ندارند. موضوع دیگری که در این زمینه می‌توان به آن اشاره کرد این است که در این انجمن‌ها غالباً یک نوع ایده و عقیده تعقیب می‌شود؛ انجمن‌های ارتباطی در ایران در واقع مروج نوعی تک‌صدایی، انحصارگری و هم‌راستایی هستند.
• انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران که چندی پیش در اثر درگیری‌های سیاسی به تعطیلی کشیده شد، بدون در نظر گرفتن نیازهای اولیه حرفه روزنامه‌نگاران و خبرنگاران به مسائل سیاسی وارد و خیلی زود تعطیل شد. نکته‌ای که در مورد این مثال می‌توان به آن اشاره کرد این است که تا زمانی که این انجمن نتوانسته بود برای خبرنگاران زمینه استفاده از مزایایی همچون طرح ترافیک، تجیهزات حرفه‌ای مانند لپ‌تاپ، ضبط صوت، دوربین و... تهیه کند و در اختیار آنها بگذارد چه‌طور می‌توانست مسائل سیاسی موجود در جامعه را حل و فصل کند و خدمات سیاسی به جامعه ارائه کند؟
• چنین انجمن‌هایی خیلی زود ابزار دست عده‌ای فرصت‌طلب شده و در نهایت حیات آنها رو به اتمام می‌رود. لابی‌گری‌ها و عدم سلامت انتخاباتی در برگزیده شدن اعضای اصلی انجمن‌ها و مجامع ارتباطی آسیب دیگری است که در اینجا می‌توان به آن اشاره کرد. تسلط و سیطره چندین و چند ساله افرادی خاص بر انجمن‌های ارتباطی و فضای انحصارگرایانه این محافل که هیچگاه به متخصصان جدید ارتباطی مجوز ورود نمی‌دهند معضل دیگر انجمن‌های رسانه‌ای در ایران است.
• جدایی انجمن‌های ارتباطی ایران از محافل دانشگاهی آفت بزرگی در این زمینه است، در حالی که در کشورهای پیشرفته محافل رسانه‌ای ارتباطی تنگاتنگ و مستقیم با دانشگاه دارند.  

متن کامل پرسش‌ها و پاسخ‌های متنوع دکتر اسدی به سؤوالات ماهنامه مدیریت ارتباطات در نوزدهمین شماره این ماهنامه منتشر شده است.

برای تهیه این ماهنامه علاوه بر کیوسک‌های مطبوعاتی می‌توانید از طریق سایت www.prshop.ir اقدام کنید.   

عكس دايي و تيتر «مرحوم مقتول علي دايي» پرفروش‌ترين شماره همشهري جوان

اینجا

وقتی سیاستمداری بینی خود را لمس می‌کند، بدانید که دروغ گفته یا...

اینجا

مدیر یا تکنسین ارتباطات؟

امیرعباس تقی پور- در میان بسیاری از مدیران و کارشناسان، معروف است که اکثر مدیران ارتباطات، نقش یک تکنسین را در سازمان خود برعهده دارند! بیشتر آن‌ها سعی می‌کنند وظیفه خود را تا حدی که مدیرشان، انتظار دارد انجام دهند و یا به عبارتی دیگر جلب رضایت مدیر ارشدتر برایشان، استراتژی مهم است! این، در حالی‌است که باید با شناخت و کسب مهارت‌های بیشتر، نقش موثرتری را ایفا کنند.آن‌ها باید بتوانند با حضور در سطوح بالای سازمانی به یک تصمیم‌گیرنده مبدل شوند.

واقعیت این است که مدیریت ارتباطات در یک سازمان، در مواقع و موقعیت‌های گوناگون، شکل‌های متفاوتی به خود می‌گیرد و به تبع آن، یک مدیر ارتباطات باید بتواند با بکارگیری دقیق هوش و توانمندی‌های ذاتی و اکتسابی خود، سازمانش را در رسیدن به راه‌حل‌های ارتباطی و ارتقای مستمر، کمک کند. یک مدیر ارتباطات، در صورتی می‌تواند در فرآیند تعیین استراتژی‌های سازمانی نقش اساسی و قطعی ایفا کند که از دانش، مهارت و اعتمادبنفس لازم برخوردار باشد. در اینصورت، کسب مهارت‌های جدید برای یک مدیر ارتباطات، ضروری می‌شود. تمام شاخه‌های مدیریت ارتباطات اعم از تبلیغات و انتشارات، رسانه‌ و روابط‌عمومی، تحت تأثیر فناوری‌های جدید، قابلیت‌های بیشتر و متنوع‌تری یافته‌اند. البته در این‌جا بررسی تأثیرات منفی تکنولوژی‌ها بر کارکردهای این شاخه‌ها منظور، نیست اما آنچه مورد تأکید است این‌که آشنایی با مهارت‌های جدید برای مدیران ارتباطات یک اصل است تا بتوانند ضمن ایجاد تغییر و تحول در اداره مثبت امور ارتباطات سازمان خویش، در کلیت سازمان در نقش مدیر تصمیم‌گیر ظاهر شوند.

سرمقاله نوزدهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات

 

 

پروفسور یحیی کمالی‌پور:رسانه‌ها باعث هراس برخی حکومت‌ها می‌شوند

اینجا

نوزدهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شد

اینجا

گزارش تصویری از هجدهمین نمایشگاه بین المللی مطبوعات

اینجا

عکسها: محمد تقی پور

در بازدید پدر علم ارتباطات ایران از غرفه ماهنامه مدیریت ارتباطات مطرح شد:

انتقاد از بی‌‌توجهی به رشته «مدیریت ارتباطات»

پروفسور کاظم معتمدنژاد، پدر علم ارتباطات ایران و استاد پیشگام روابط‌عمومی الکترونیک صبح امروز در نخستین دقایق بازگشایی نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاری‌ها از غرفه ماهنامه مدیریت ارتباطات بازدید کرد.

وی با بیان اینکه شماره‌های مختلف ماهنامه را خوانده و روند انتشار آن را مثبت ارزیابی می‌کند، از عدم توجه کافی به علم مدیریت ارتباطات در ایران انتقاد کرد و خواستار فعالیت بیشتر ماهنامه مدیریت ارتباطات در این زمینه شد.

امیرعباس تقی‌پور، مدیرمسؤول ماهنامه مدیریت ارتباطات نیز از اهتمام ویژه ماهنامه برای توسعه دانش مدیریت ارتباطات به‌ویژه در چهار حوزه اصلی روابط‌عمومی، تبلیغات، جامعه اطلاعاتی و تکنولوژی سخن گفت و اظهار امیدواری کرد با کسب نظرات متخصصان این حوزه و طرح دیدگاه‌های آنها در این نشریه، شاهد توجه بیشتر یه دانش یادشده در جامعه باشیم.

در پایان این بازدید، پروفسور معتمدنژاد در نوشته یادبودی از همکاران مجله مدیریت ارتباطات تشکر کرد که متن آن به این شرح است:

تشکیل غرفه ویژه مجله مدیریت ارتباطات در نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاری‌های سال 1390 را به دوست و همکار گرامی جناب آقای امیرعباس تقی‌پور و همکاران ارجمند ایشان تبریک می‌گویم و موفقیت هرچه بیشتر مشارالیه را در پیشبرد هرچه بیشتر هدف‌های عالی مجله آرزو می‌کنم.

با عرض ارادت- کاظم معتمدنژاد

3/8/1390

مطالب تازه مدیرعامل شرکت مخابرات درباره پیامک و اینترنت:

نمی‌توانیم محتوای پیامک‌ها را ذخیره کنیم

صابر فیضی، مدیر عامل شرکت مخابرات در گفت‌وگو با امیر لعلی، سردبیر ماهنامه  مدیریت ارتباطات، که در جدیدترین شماره آن- آبان‌ماه- منتشر شده، با صراحت مطالب تازه ای در باره پیامک و اینترنت بیان کرده است.

او همچنین در مورد مخابرات پس از خصوصی‌سازی و ارتقای کیفیتی که این تغییر ساختار در ارائه خدمات باید صورت می‌داد اما رخ نداده، از خاطرات پروژه کارت سوخت گفت و از تقاضایی 10میلیونی برای ارتباطات پرسرعت در کشور سخن گفته است. فیضی حتی به شایعات نیز با صراحت پاسخ گفت و عنوان کرد که مخابرات ایران امکان ذخیره‌سازی پیامک‌ها را ندارد و همه این گفته‌ها از اساس شایعه است.

مدیرعامل شرکت مخابرات در بخشی از این گفت‌وگو تأکید می‌کند: نظر شخصی من این است که حاکمیت باید بر محتوا نظارت داشته باشد و نمی‌تواند تولیدکننده محتوا باشد. اگر حاکمیت تولیدکننده محتوا باشد، همین مسائل و ابهامات تا سال‌های دیگر هم ادامه خواهد داشت و به جایی نمی‌رسیم و در نهایت مردم برای گرفتن محتوا باید به خارج از ایران مراجعه کنند.

 اظهارات مدیرعامل شرکت مخابرات در مورد مقاومت مدیران در برابر تکنولوژی نیز جالب است. وی می‌گوید: ما معمولاً مدیرانی را بر سر کار می‌گماریم که خودشان آشنا به مسائل روز نیستند و در مقابل تغییر مقاومت می‌کنند. وقتی مدیر شما به تکنولوژی جدید آشنا نیست، نگران است که اگراین تکنولوژی جدید بیاید، من که بلد نیستم، حذف می‌شوم. هنوز ما این کاربری را در سیستم مدیریتی نداریم. در سیستم دولتی هم این خیلی معروف است که می‌گویند مدیران ضعیف معمولاً از افراد زیر دستشان که باسواد باشند، می‌ترسند، در حالی که در دنیا اینطور نیست؛ مدیر، مدیر است، کارشناس هم کارشناس. برخی از کارشناسان هم در کار کارشناسی قوی‌تر از یک مدیر هستند ولی مدیر نیستند. اینها موضوعاتی است که ما باید از بعد فرهنگ سازمانی روی آنها کارکنیم.

فیضی با اشاره به اینکه تعداد مشترکینی که ارتباط غیرdial up در کشور دارند، چیزی در حدود یک میلیون و دویست هزار مشترک است اضافه می‌کند: تعداد مشترکانDial up هم خیلی زیاد است. ما معتقد هستیم اگر محتواهای خوب تهیه کنیم که به حد وفور هم در کشور امکان تولید دارد، حداقل 10 میلیون مشترک یعنی تقریباً 10 میلیون خانوار به ارتباطات پرسرعت نیاز خواهند داشت. برای تولید محتوا باید تلاش شود. زمانی که در قم خدمت علما رسیدیم هم مطرح کردم که اطلاعات و امکاناتی که در سایت‌هایتان هست را در اختیار مردم قرار دهید تا از آنها استفاده کنند.

وی تصریح کرده است: برای اینترنت محض 128 کیلوبیت ‌تقاضا وجود ندارد، اما برای ارتباط 10 مگابیت که داخلش اینترنت 128 هم هست، اینترنت 512 هم هست، تقاضا وجود دارد. ما اگر بتوانیم محتوا آماده کنیم، این کشور کشش 10 میلیون مشترک با ارتباطات با سرعت 10 مگابیت را در پنج سال آینده دارد و شدنی هم هست؛ اما چرا می‌گوییم برای اینترنت 128 کلیوبیت متقاضی نداریم؟ علتش این است که مشکل دریافت اطلاعات دارند و جواب نمی‌گیرند. یعنی الان در رابطه با گرفتن اطلاعات اینطوری شده که اگر شما می‌خواهید به سایت بانک ملی مراجعه کنید، اول به سرور جستجوی خارج از کشور برمی‌خورید، خب جواب نمی‌دهد و زمان را از دست می‌دهید ولی آماری داریم که 80 درصد مردم علاقه‌مندند کارهای خود را از منزل انجام دهند.

مدیرعامل شرکت مخابرات ایران در پاسخ به این پرسش که چه زمانی اطلاعات ضبط و نگهداری شده قابل دسترسی هستند؟ می‌افزاید: هیچ اطلاعاتی ضبط و نگهداری نمی‌شود، جز اطلاعاتی که مشترک مراجعه کند و برای یک مدت محدود درخواست ذخیره‌سازی کند.

سردبیر ماهنامه مدیریت ارتباطات به وی می‌گوید: پس ذخیره شدن پیامک‌ها شایعه است...

فیضی پاسخ می‌دهد: ما هیچ اطلاعاتی را ذخیره نمی‌کنیم جز اطلاعاتی که خود مشترک مراجعه کند، مثلاً یک نفر مراجعه می‌کند که من این همه پیامک نزدم. ما یک لیست به او می‌دهیم که در این تاریخ و در این ساعت شما به این شماره‌هاپیامک زدید ولی محتوای آن را نداریم، چون نمی‌توانیم داشته باشیم. حجم پیامک‌ها به حدی است که نمی‌توانیم نگهداری کنیم.

مدیرعامل شرکت مخابرات ایران در مورد اینترنت پاک نیز می‌گوید: اتفاقاً زمانی‌که اینترنت پاک و حلال مطرح شد، آقایان سؤال کردند نظر تو چیست؟ گفتم من با این موضوع کاری ندارم ولی آنهایی که در گذشته به ما اینترنت حرام فروخته‌اند، مسؤولیت شرعی‌اش جرم دارد، حد دارد وباید پاسخگو باشند!

متن کامل این گفت‌وگو در هجدهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. علاقمندان به تهیه این ماهنامه می توانند آنرا از طریق سایت www.cmmagazine.ir  و یا فروشگاه اینترنتی www.prshop.ir  تهیه کنند.

 

طرح روی جلد هفدهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات/ وزیر ارتباطات: محتوای ایمیل ها را چک نمی کنیم

 

وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات:محتوای ایمیل‌ها را چک نمی‌کنیم

گفت و گوی من با وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات را اینجا بخوانید.

خرید آن لاین ماهنامه مدیریت ارتباطات/ www.prshop.ir

www.prshop.ir

مدیر شبکه اجتماعی متخصصان ایران(یو24):

کاربران اینترنتی اعتماد کمتری به رسانه‌های رسمی دارند

لازم است آسیب‌های استفاده از رسانه‌های نوین توسط جامعه‌شناسان و کارشناسان مستقلی که مورد اعتماد مردم هستند، مورد مطالعه قرار گیرد و بیان شود.

پرونده جامعه اطلاعاتی شانزدهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات با موضوع رسانه های اجتماعی تدارک دیده شده و در آن، جواد افتاده پژوهشگر، دکتر حسین امامی پژوهشگر رسانه‌های نوین، علی‌اکبر اکبری‌تبار تحلیلگر حوزه آی تی، دکتر افسانه مظفری عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، ابراهیم اسکندری‌پور کارشناس، محمد سلیمانی‌نیا مدیر شبکه اجتماعی متخصصان ایران، زهره حسینی معاون شبکه اجتماعی مؤسسه فرهنگی و اطلاع‌رسانی و دکتر سعید رضایی شریف آبادی رئیس انجمن کتابداری و اطلاع‌رسانی ایران، محمد مهدی مولایی روزنامه‌نگار و قدسی بیات کارشناس در این پرونده و در قالب یادداشت و گفت‌وگو به بیان دیدگاه‌های کارشناسی پرداخته‌اند.

در یکی از گفت‌وگوهای منتشر شده، محمد سلیمانی‌نیا، مدیر شبکه اجتماعی متخصصان ایران(یو24)، در پاسخ به این سؤوال که چرا عمده کاربران ایرانی به سمت شبکه‌های اجتماعی غیر بومی گرایش دارند. گفته: اگر فضای کسب و کار برای توسعه شرکت‌های خصوصی مساعد بود و از چند سال پیش فضای آزادتری فراهم می‌شد، شاید الان کاربران ایرانی استفاده از یک سایت داخلی را ترجیح می‌دادند؛ همان‌طور که در چین، ژاپن، روسیه و کره شبکه‌های اجتماعی خودشان رایج‌تر از فیس‌بوک است. اگر زمینه‌ای فراهم می‌شد که کاربران به شبکه‌های داخلی همان اعتماد را داشته باشند، بسیاری از کاربران ترجیح می‌دهند به امکانات بومی‌شده دسترسی داشته باشند که در یک شبکه ارتباطی خارجی در دسترس نیست.

او ضعف مدیریتی دولت‌های 14 سال گذشته که نتوانسته‌اند فضای مناسبی برای کسب و کارهای مبتنی بر فناوری اطلاعات و اینترنت در ایران فراهم کنند را از مهم‌ترین دلایل عدم توفیق لازم در زمینه ایجاد شبکه‌های بومی دانسته و ادامه داده: گذشته از ایجاد سرمایه و تکنولوژی در کشور، مسأله‌ دیگر این است که سایت‌هایی مثل فیس‌بوک یا گوگل به تدریج سوشال‌گراف و اطلاعات شخصی تمام مردم جهان را ذخیره و پردازش می‌کنند و همچنین از عمده فعالیت‌ها و ارتباطات روزمره‌شان آگاهی خواهند داشت. حتی الان با امکان تشخیص چهره، شرکت‌هایی مثل گوگل، اپل و فیس‌بوک می‌توانند افراد را در هر جایی از روی چهره شناسایی کنند. این قدرت روزافزونی برای کنترل مردم جهان به آنها می‌دهد که شاید کسی نتواند با قاطعیت بگوید در آینده به چه شکل از آن استفاده خواهد شد و مدیران این شرکت‌ها چگونه برای منافع خود و امتیازگیری از کشورهای مختلف آن را به کار خواهند بست.

این متخصص شبکه‌های اجتماعی ادامه داده: فکر می‌کنم لازم است در خصوص استفاده از شبکه‌های اجتماعی مطالعاتی انجام بگیرد و به مردم اطلاعات داده شود تا استفاده از آنها به شکلی آگاهانه‌تر انجام شود. استفاده از این شبکه‌ها جنبه‌های مثبتی دارد، مثل پیدا کردن دوست یا فامیل یا همکلاسی‌هایی که مدت‌ها ارتباط فرد با آنها قطع شده بود و جنبه‌های منفی هم دارد از جمله اینکه باعث مشکلات و حساسیت‌هایی در روابط بین زوج‌ها می‌شود و به اختلاف‌های خانوادگی بسیاری منجر می‌شود که گاه خیلی جدی است. به حریم شخصی افراد لطمه می‌زند و وقت زیادی از مردم را در خانه و سر کار تلف می‌کند که می‌توانست صرف گفت‌وگو و ارتباط با اعضای خانواده و دوستان، ورزش، رفتن به گردش و میهمانی، کتاب خواندن و فعالیت‌هایی بشود مفیدتر از بازی روی فیس‌بوک یا سرک کشیدن به پروفایل آشنا و غریبه.

مشکل اینجاست که اگر چنین مسائلی از سوی رسانه‌های رسمی و دولتی طرح شود به خاطر سوابق و عملکرد آنها مردم انگیزه را سیاسی می‌بینند و به خصوص کاربران اینترنتی اعتماد کمتری به رسانه‌های رسمی دارند. فکر می‌کنم لازم است آسیب‌های استفاده از رسانه‌های نوین توسط جامعه‌شناسان و کارشناسان مستقلی که مورد اعتماد مردم هستند، مورد مطالعه قرار گیرد و بیان شود.

 او در این گفت‌وگو به موانع و چالش‌های پیش روی فعالیت سازمان‌های اداره‌کننده شبکه‌های اجتماعی در ایران پرداخته و به پرسش‌هایی در زمینه دلایل عدم رونق کسب و کارهای آنلاین، ابهام‌های قانونی و قضایی در مورد سایت‌های اجتماعی، چشم‌انداز رقابت میان شبکه‌ها داخلی و خارجی، دلایل گرایش کم‌تر به سمت شبکه‌های اجتماعی تخصصی، و آینده شبکه‌های اجتماعی در ایران پاسخ داده است.

متن‌ کامل این پرونده و گفت‌وگو‌ در شانزدهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است.

علاقمندان به تهيه ماهنامه مديريت ارتباطات مي‌توانند اين نشريه را از كيوسك‌هاي مطبوعاتي و يا از طريق سايت www.prshop.ir تهيه نمايند.

 

 

 

شبكه‌هاي اجتماعي و بحران انگليس

دكتر محمد سلطاني‌فر، استاد دانشگاه و تحليل‌گر مسائل سياسي، يادداشتي تحليلي را با عنوان شبكه‌هاي اجتماعي و بحران انگليس، در شانزدهمين شماره ماهنامه مديريت ارتباطات- شهريور ماه 90- منتشر كرده است:
دادن آدرس غلط در تمامي اين بحران‌ها جهت انحراف افكار عمومي يكي از حربه‌هاي اخير است كه متأسفانه مظلوم‌ترين گناهكار معرفي شده هم همين شبكه‌هاي هميشه مقصر هستند.

سؤال اينجاست كه آيا واقعاً اين شبكه‌ها و تكنولوژي‌ها خود شروع‌كننده و ابداع‌كننده ناآرامي‌ها هستند؟   بعد از واقعه 11 سپتامبر تمامي رسانه‌ها به همه عناصر خبري اين واقعه پرداختند به غير از

Why
 
 رسانه‌ها نبايد بگذارند در اين بحران و بحران‌هاي نظير 11 سپتامبر عنصر why
كتمان شود
www.cmmagazine.ir 

شبکه‌های اجتماعی؛ فرزندان ناخلف؟

شانزدهمين شماره ماهنامه مديريت ارتباطات- امير عباس تقي پور

بحث بر سر تضادی است که فناوری‌های مبتنی بر اینترنت همانند شبکه‌های اجتماعی بر سر راه سیاستمداران و دولت‌ها ایجاد کرده‌اند؛ فناوری‌هایی که از یک سو و به هزار و یک دلیل نمی‌توان ندیدشان و از سوی دیگر و شاید فقط به یک دلیل نمی‌توان رهایشان کرد! مشاهدات و مطالعات از دخیل بودن شبکه‌های اجتماعی در تحولات سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی خبر می‌دهند. قطعی به نظر می‌آید بعد از فروکش کردن هیجانات و احساسات فردی ناشی از به اشتراک‌گذاری مطلب، عکس، فیلم و پیداکردن دوستان قدیمی در شبکه‌های اجتماعی، شاهد حضور بیشتر و هدفمند گروه‌ها در این شبکه‌ها هستیم؛ گروه‌هایی که شاید زمینه ایجادشان یک بهانه یا یک جرقه باشد! امکان ایجاد گروه-ها- در این شبکه‌ها، دورهم جمع شدن مجازی افرادی را سبب می‌شود که در پی یافتن هدف یا اهداف مشترک هستند. آنها راه‌کارها و برنامه‌های خود را در گستره‌ای وسیع‌تر از مرزهای جغرافیایی واقعی به اشتراک گذاشته، نتایج حاصله را تبلیغ و ترویج کرده و به اصطلاح یارگیری می‌کنند. نمود این گروه‌ها در عرصه‌های سیاسی بیشتر است. در این حوزه، برخی گروه‌ها به مدد بهره‌گیری از قابلیت‌های شبکه‌‌های مجازی -به عنوان یک رسانه- به مقابله با سیاست‌هایی می‌پردازند که با منافعشان در تضاد است و در مسیر دستیابی به خواسته‌هایشان، فراخوان حضور خیابانی، اعتصاب و نافرمانی‌های مدنی منتشر می‌کنند، حکومت‌ها و دولت‌ها را به زحمت می‌اندازند و فارغ از اینکه به نتیجه پایانی دلخواه می‌رسند یا نه، جریان‌ساز و جهانی می‌شوند! خب، طبیعی است این قبیل گروه‌ها بهره‌مندی بدون محدودیت از امکانات تکنولوژیکی -و مشخصاً در این مورد شبکه‌های اجتماعی- را یک ضرورت دانسته و بر توسعه بی‌چون و چرای آنها پافشاری می‌کنند. در این‌صورت، رفتار طبیعی حکومت‌ها چه خواهد بود؟ وقتی سران یک حکومت یا دولت می‌بینند قدرتشان در حال افول است و گروه یا گروه‌هایی در پی تضعیف و بلکه سرنگونی آنها هستند، با این فناوری‌ها چه کنند؟ ذات اعتراض و عبور از خط قرمزها برای بسیاری دلچسب و هیجان‌آور است و این شبکه‌ها از قدرت عجیبی در عبور از خط قرمزها و هیجانی کردن جامعه برخوردارند. وقتی شما به عنوان رهبر یا رئیس یک کشور به چشم خود می‌بینید فناوری‌هایی که قرار بود در کوتاه‌ترین زمان ممکن با کم‌ترین هزینه‌ها، کشورتان را به اوج توسعه برساند -شاید این کار را هم کرده باشند- حالا بلای جانتان شده و زمینه خداحافظی از قدرت را برایتان فراهم می‌کنند، چه انجام می‌دهید؟ اس‌ام‌اس‌ها را محدود، سایت‌ها و شبکه‌ها را فیلتر می‌کنید؟ تهییج‌کنندگان را دستگیر و محاکمه می‌کنید یا...؟ به نظر می‌رسد حکومت‌ها در نحوه مواجهه با این پدیده‌ها سردرگم بوده و فاقد استراتژی مشخص و مدون هستند. به عبارت دیگر، همچون مواجهه پدر با فرزند ناخلف خویش نه امکان و توان طرد آنها را دارند و نه می‌توانند بدون اعمال محدودیت‌های جدی عواقب فعالیت‌های آزادانه کاربران را شاهد باشند؛ حتی در انگلیس!  

شانزدهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شد

               

شانزدهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات به مدیرمسؤولی امیرعباس تقی‌پور و سردبیری امیر لعلی از روز سه‌شنبه اول شهریور ماه بر روی پیشخوان مطبوعات قرار می‌گیرد.

تقی‌پور، مدیرمسؤول ماهنامه در سرمقاله این شماره با عنوان « شبکه‌های اجتماعی؛ فرزندان ناخلف؟» به دردسرهایی که شبکه‌های اجتماعی برای حکومت‌ها ایجاد کرده پرداخته و در ابتدای آن، آورده است: بحث بر سر تضادی است که فناوری‌های مبتنی بر اینترنت همانند شبکه‌های اجتماعی بر سر راه سیاستمداران و دولت‌ها ایجاد کرده‌اند؛ فناوری‌هایی که از یک سو و به هزار و یک دلیل نمی‌توان ندیدشان و از سوی دیگر و شاید فقط به یک دلیل نمی‌توان رهایشان کرد!

دکتر حسن بشیر نیز در صفحات ثابت خود در این ماهنامه که با عنوان « رسانه‌هاي بيگانه: قرائتي با تحليل گفتماني» منتشر و در آن به تحلیل آخرین اخبار مهم رسانه‌های جهان می‌پردازد در این شماره سقوط و محاکمه فرعون مصر، دیپلماسی توطئه در سطح رسانه‌ها، توطئه علیه انقلاب اسلامی و بیداری اسلامی و تحلیل برخی از رسانه‌های بیگانه در این زمینه‌ها را مورد توجه قرار داده است.

«شبكه‌هاي اجتماعي و بحران انگليس» به قلم دکتر محمد سلطانی‌فر یکی دیگر از تحلیل‌های منتشر شده در این شماره از ماهنامه مدیریت ارتباطات است که در بخشی از آن آمده است: طبق رسم چند سال اخير، اولين و نزديك‌ترين مقصر حوادث و بحران‌هاي اينچنيني شبكه‌هاي اجتماعي قلمداد شدند كه هيچ محمل و مدركي دال بر تقصير آنها يافت نمي‌شود و به‌راحتي مي‌توان مثل بحران‌هاي اخير مصر، تونس، ليبي، يمن و... اين شبكه‌ها را مقصر دانست. وی در نوشتار خود به بررسی تحولات اخیر انگلستان و نقش شبکه‌های مجازی در آن پرداخته است.

اما دکتر نگین حسینی در مقاله‌ای خواندنی و تحلیلی به بررسی لطیفه‌های موسوم به «پـَـ نـَـ پـَـ» از دیدگاه ارتباطی پرداخته و در قسمتی از آن تأکید کرده است: لطیفه‌سازان «پـَـ نـَـ پـَـ» گاهی این کار را با چنان فراستی انجام می‌دهند که انگار، می‌خواهند کلمات و عبارت‌ها دقیقاً همان‌گونه تفسیر شوند که آنها مورد نظرشان است؛ نه بیشتر و نه کمتر!

دکتر حمید ضیایی پرور نیز در یادداشتی با عنوان «مصائب وایمکس در ایران» موضوع ظرفيت‌هاي خالی وايمكس در تهران را مورد توجه قرار داده است.

محیا برکت نیز با دکترسعیدرضا عاملی، رئیس دانشکده مطالعات جهان، به گفت‌وگو نشسته است. دکتر عاملی در این گفت‌وگو با اظهار اینکه بی‌توجهی به فضای مجازی، فیس‌بوک را بزرگ کرد گفته است: این خطر وجود دارد که جهان مجازی ایرانی مستعمره جهان مجازی آمریکایی شود. دکتر عاملی تعداد کاربران فیس‌بوک را 900 میلیون نفر اعلام کرده است. در این گفت وگو ابعاد مختلفی از فلسفه وجودی شبکه های مجازی و آسیب‌ها و فرصت‌های آنها مورد بررسی قرار گرفته است.

در شانزدهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات، پرونده ای به کوشش حمید سلیمانی با موضوع «نامه» منتشر شده و در آن آثار و گفتاری از مریم جعفری، رامین مهمانپرست، منصوره اتحادیه، اسدالله بادامچیان و محمد خباز در مورد بررسي نقش «نامه» در عصر ارتباطات، نامه‌های رئیس‌جمهور، نامه‌هايی براي فردا، نامه‌نگاری دوحزب مؤتلفه و مشارکت و نگارش نامه سرگشاده برای مسؤولان منتشر شده است. روخواني مجموعه نامه‌هاي«طاهره، طاهره عزيزم» غلامحسین ساعدی توسط علي دهقان و مقاله‌ای از دکتر همایون کاتوزیان درباره صادق هدایت (از کتابی منتشر نشده) از دیگر بخش های این پرونده است. آسیب‌شناسی مناسبات اقتصادی روابط‌عمومی‌هاو رسانه‌ها یکی دیگر از پرونده های این ماهنامه است که به همت پژمان موسوی به اتفاق سمیرا سلطانی و مریم اسفندیاری با نوشته ها و گفتاری از دکتر علی‌اصغر محكی مدیرمسؤول سابق روزنامه همشهری، بهروز بهزادي سردبیر روزنامه اعتماد، ابراهیم رستمیان مقدم سردبیر سابق هفته نامه آتیه، محمد رضا غفوری مدیر روابط عمومی بانک تجارت، علي ميرزاخاني سردبير روزنامه دنياي اقتصاد، دکتر فرشاد فخیمی مدیر روابط‌عمومی بانک شهر و فروزان آصف نخعی روزنامه‌نگار  و کارشناس اقتصاد رسانه منتشر شده است.

سید تقی کمالی نیز به اتفاق الهه حسینی پرونده جامعه اطلاعاتی این شماره ماهنامه را با موضوع رسانه های اجتماعی تدارک دیده‌اند. جواد افتاده پژوهشگر، دکتر حسین امامی پژوهشگر رسانه‌های نوین، علی‌اکبر اکبری‌تبار تحلیلگر حوزه آی تی، دکتر افسانه مظفری عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، ابراهیم اسکندری‌پور کارشناس، محمد سلیمانی‌نیا مدیر شبکه اجتماعی متخصصان ایران، زهره حسینی معاون شبکه اجتماعی مؤسسه فرهنگی و اطلاع‌رسانی و دکتر سعید رضایی شریف آبادی رئیس انجمن کتابداری و اطلاع‌رسانی ایران، محمد مهدی مولایی روزنامه‌نگار و قدسی بیات کارشناس در این پرونده و در قالب یادداشت و گفت‌وگو به بیان دیدگاه‌های کارشناسی پرداخته‌اند.

اما مطالب دست اول درباره فیلم «شبکه اجتماعی» در قالب پرونده‌ای مجزا یکی دیگر از مطالب شانزدهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات است. حمید جعفری که مسؤولیت این پرونده را بر عهده داشته اینگونه توضیح می‌دهد: اجازه دهید توضیح دهم که شما با یک پرونده صرفاً سینمایی روبه‌رو نیستید(!) بلکه در مطالبی که در صفحات دیگر این پرونده مطالعه خواهید کرد با موضوعاتی چون تعامل شبکه اجتماعی سینما به عنوان هنری که این روزها یکی از مجهزترین اسلحه‌ها شناخته می‌شود، روبه‌رو خواهید شد. سینما این بار در قالب رسانه به رسانه‌ای دیگر مانند شبکه اجتماعی پرداخته است. جدا از کارکرد هنری– سینمایی، قضاوت نهایی با شما مخاطب عزیز است که در این تعامل رسانه‌ای، سینما موفق بوده است یا نه؟ کامیار کیان، كيان پارسا و محمد علي نظافت در تهیه و ترجمه مطالب این بخش با موضوعاتی چون نگاهی به حواشی ساخت فیلم «شبکه اجتماعی»، گفت‌وگو با «جز ایزنبرگ»، بازيگر نقش مارك زاكربرگ، گفت‌وگو با دیوید فینچر، خالق «شبکه اجتماعی» و آرن سورکینز از داستان زندگی مارک زوکربرگ می‌گوید با ماهنامه همکاری داشته‌اند.

علاقمندان به كتاب نگارش در روابط‌عمومی نیز می‌توانند دهمین بخش از ترجمه این کتاب را در این شماره مطالعه کنند.

علاقمندان به تهيه ماهنامه مديريت ارتباطات مي‌توانند اين نشريه را از كيوسك‌هاي مطبوعاتي تهيه و يا از طريق سايت www.cmmagazine.ir   مشترك ماهنامه شوند.

 

ناصر رزاق‌منش، مدیرکل روابط‌عمومی سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای:

اطلاعات غیر واقعی عامل جدایی روابط‌عمومی‌ها و روزنامه‌نگاران است

در پانزدهمين شماره ماهنامه مديريت ارتباطات، سميرا سلطاني با ناصر رزاق‌منش، مدیرکل روابط‌عمومی سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای به گفت‌وگو نشسته و با او در مورد انتظارات روابط‌عمومی‌ها از چگونگی بازتاب اخبارشان در رسانه‌ها  و اینکه چه‌طور گاهی تغییر تیتر خبر ممکن است برای آنها دردسر ایجاد کند سؤوالاتي را مطرح كرده است.

 رزاق‌منش در اين گفت‌وگو با تأكيد بر اينكه اطلاع رسانی شفاف، دقیق و روشن یکی از ابزارهایی است که برای برقراری ارتباط با مخاطبان يك سازمان وجود دارد مي‌گويد: ما در دوره‌ای زندگی می‌کنیم که به دوره دانایی‌محوری و خردورزی معروف است. امروز نسل جوان ما بینش و دانش روشنی دارند. لذا اگر بخواهیم افکار عمومی را با اطلاعات غیرواقع خود به مسیر و سمت و سوی دیگری ببریم مطمئمناً راه به جایی نخواهیم برد. روابط‌عمومی‌هایی موفق هستند که حتی با وجود انتقادات در حوزه‌شان توانسته‌اند شفاف‌سازی کنند و ذهن افکار عمومی را نسبت به کارهایشان روشن کنند.

او تأكيد كرده: چه بسا خیلی وقت‌ها افکار عمومی کمک کرده تا مشکلاتی که ممکن است در سیستم وجود داشته باشد، هرچه زودتر برطرف بشود. اما اگر برخلاف این رفتار شود و روابط‌عمومی‌ها بخواهند اخبار و اطلاعات غیر واقع برای افکار عمومی منتشر کنند با صدمه جدی در بخش خود مواجه خواهند شد.

مدیرکل روابط‌عمومی سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای در بخش ديگري از اين گفت‌وگو به بيان تجربه‌اي از نحوه اطلاع‌رساني در سازمان متبوع خويش پرداخته و با اعلام اينكه دستگاه‌های مختلفی در ارتباط با بحث تصادفات رانندگی دخیل هستند مي گويد:

ما سالانه 22 هزار نفر از هموطنان خود را در سوانح رانندگی از دست می‌دهیم. شاید در سال‌های قبل که اطلاعات شفاف و روشن به مردم ارائه نمی‌شد، باعث شد رفتارهای غیراصولی در رانندگی ادامه پیدا کند و در ذهن افکار عمومی عادت بشود اما اگر در همان سال‌ها اطلاعات خوب، روشن و واقعیت‌ها برای مردم ارائه می‌شد، قطعاً مردم رفتارها و الگوهای خود را تغییر می‌دادند و امروز ما مثل سایر کشورهای دنیا رفتارهای خوب رانندگی را داشتیم و با این همه صدمه، ضایعات انسانی و مالی رو به رو نبودیم. در سال‌های اخیر ما همین کار را انجام داده‌ایم. مثلاً خیلی از مردم الان با خطر سرعت غیرمجاز آشنا هستند. شاید بخشی از جاده‌های ما مثل جاده‌های هراز و چالوس در سال‌های خیلی دور و بر اساس معیارهای فنی آن روز ساخته شده‌ باشند. طبیعتاً ماشینی که امروز در جاده‌های جدید با سرعت بالا حرکت می‌کند، در این جاده‌ها نمی‌تواند با سرعت بالا حرکت کند.

 رزاق منش حلقه واقعیت را حلقه واسط یک روابط‌عمومی و یک روزنامه‌نگار دانسته و مي‌گويد: اگر این حلقه اطلاع‌رسانی شفاف و روشن را روابط‌عمومی با روزنامه‌نگار حفظ کند مطمئناً اعتماد حفظ شده است. وقتی اعتماد حفظ بشود، ارتباط دائم برقرار خواهد شد اما اگر خلاف این موضوع باشد، یعنی من به عنوان یک دستگاه یا عامل روابط‌عمومی اطلاعات غیرواقعی را منتقل کنم او بعد از فرآیند یکی دو ارتباط به غیرواقعی بودن اطلاعات من پی خواهد برد و عرض کردم امروز با ابزار و ادواتی که در دنیا حاکم است، به خوبی می‌شود بین واقعیت‌ها و غیرواقعیت‌ها مرز تعریف کرد.

وقتی ارتباط روابط‌عمومی با روزنامه‌نگار قطع شود، ارتباط با جامعه و افکار عمومی قطع می‌شود. لذا بهترین وسیله‌ای که می‌توانم ارتباط خودم را با روزنامه‌نگار و جامعه برقرار کنم همان حلقه اعتماد است. چه اشکال دارد حتی اگر نقصی در سازمان وجود دارد به اطلاع مردم برسد.

متن كامل اين گفت‌وگو در پانزدهمين شماره ماهنامه مديريت ارتباطات منتشر شده است. در اين شماره ماهنامه مديريت ارتباطات در پرونده‌اي مفصل با عنوان روزنامه‌نگاری پشت میزی؛ رویدادی که روابط‌عمومی ناخواسته به آن دامن زده است به آسيب‌شناسي اين پديده پرداخته شده و يادداشت‌ها و گفتارهايي از پ‍ژمان موسوي، علي‌اكبر قاضي‌زاده، ابراهيم عبدالله‌زاده، غلامرضا كاظمي‌دينان، محمد مهدی فرقانی، میرزابابا مطهری‌نژاد، مریم صدرالادبایی، نفیسه زارع کهن، ناصر رزاق‌منش و مهدی افروزمنش به چاپ رسيده است. 

مروري بر ظلم تاريخي شوراي امنيت سازمان ملل براي ناتوان كردن ايران در دريافت غرامت از عراق:

دكتر كمال خرازي: قطعنامه 598 صدام را نجات ‌داد

اخيراً چند تن از نمايندگان فراكسيون العراقيه مجلس عراق در بيست و سومين سالگرد پايان جنگ تحميلي عراق عليه ايران با گستاخي هر چه تمامتر خواستار پرداخت غرامت ايران به عراق شدند و ادعا داشتند «ايران آغاز كننده جنگ عراق بوده است و بايد غرامت دهد»!

متأسفانه در زمينه چرايي و چگونگي دريافت غرامت و خسارات ناشي از جنگ تحميلي 8 ساله توسط ايران و يكي ديگر از ظلم هاي تاريخي شوراي امنيت سازمان ملل به مردم ايران براي ناتوان كردن  آنها در دريافت اين غرامت، كمتر اطلاع رساني شده است. اما به نظر مي رسد كساني مانند دكتر كمال خرازي، وزير اسبق امورخارجه و رئيس وقت ستاد تبليغات جنگ كه به ريز در جريان امور مربوط به پذيرش قطعنامه و مسائل بعد از آن هستند از صلاحيت لازم براي اظهار نظر و پرداختن به زواياي پيدا و پنهان اين موضوع برخوردارند.

وي كه پس از مدت ها سكوت رسانه اي شهريور ماه سال گذشته به بهانه انتشار پرونده ويژه اطلاع رساني و تبليغات دفاع مقدس با ماهنامه مديريت ارتباطات سخن گفته بود به صراحت اعلام كرد: قطعنامه 598 صدام را نجات ‌داد. و حالا با گذشت بيش از يكسال و با مرور زياده خواهي هاي مقامات عراقي، زواياي بيشتر و بهتري از اين اظهار نظر را مي توان درك كرد.

دكتر خرازي در مورد قطعنامه 598 توضیح داد: شورای امنیت سازمان ملل عملاً از صدام حمایت می‌‌کرد. اولین قطعنامه‌ای که این شورا صادر کرد و درخواست آتش‌بس کرد، زمانی بود که دشمن هنوز در سرزمین ما بود و لذا ما قبول نکردیم و گفتیم دشمن باید از سرزمین ما بيرون برود و متجاوز مشخص و تنبیه شود ولی آنها از همان اول در صدد این نبودند که ببینند حق با کيست، بلکه می‌خواستند شرايط جبهه را به نفع صدام تثبیت کنند. همان قطعنامه 598 را هم که دادند، در نهايت صدام را نجات می‌داد و هیچ‌وقت در آن قطعنامه پیش‌بینی نکردند متجاوز موظف است حقوق کشوری که به آن تجاوز کرده است، بپردازد.

وی ادامه داد: در بند 6 اين قطعنامه آمده است که دبیرکل هیأتی را موظف می‌کند که بررسی کنند چه کسي متجاوز بوده و چگونه جنگ شروع شد و بند 7 نیز می‌گفت دبیرکل باید هیأتی را به دو کشور بفرستد تا میزان خسارات دو طرف را معین کند و سپس قطعنامه می‌خواست که صندوقی بین المللی تأسیس شده و از وجوه آن خسارات‌ طرفین جبران شود. شوراي امنيت نمی‌خواست مشخص شود چه کسی متجاوز بوده و چه کسی باید غرامت بدهد، بلكه مي‌خواست خسارات طرفین جبران گردد، آن هم از صندوقی که هیچ وقت تشکیل نشد و قرار بود کشورها در آن پول بریزند تا به طرفین داده شود. روح حاکم بر این قطعنامه این بود که جنگ را تمام کنند و صدام را نجات دهند.

وی تصریح کرد: این هنر دیپلماسی ایران بود كه پس از جنگ از همین فضای نامطلوب، براساس شرایط پیش آمده پس از حمله عراق به کویت استفاده و کاری کند که صدام توسط دبیرکل سازمان ملل به عنوان متجاوز معرفی شود. در زمانی که من نماینده ایران در سازمان ملل بودم، تلاش زیادی انجام گرفت تا آقای «دکوئیار» دبیرکل وقت سازمان ملل هیأتی برای بررسی علل وقوع جنگ تشکیل داد و در نهایت هيأت مزبور اعلام کرد كه رژیم عراق جنگ را آغاز کرده است و بنابراین عراق کشور متجاوز است.

خرازی با بیان اینکه با قطعنامه 598 نمی‌توان از عراق غرامت گرفت، افزود: شورای امنیت که تحت سلطه آمریکا و سایر کشورهایی بود که در دوران جنگ به صدام کمک می‌کردند، اقدامی در برابر گزارش دبیرکل انجام نداد، در حالی که گرفتن غرامت نیاز به صدور قطعنامه دیگری داشت که با اشاره به گزارش دبیرکل، عراق را موظف به پرداخت غرامت کند.

البته در سال هاي بعد از قطعنامه، تعداد زيادي از مسؤولان و به خصوص نمايندگان مجالس مختلف همواره بر لزوم پيگيري اين موضوع توسط دستگاه ديپلماسي كشور تأكيد كرده اند كه اميدواريم مديران آن به دليل اهميت قضييه، مردم را از نتايج تلاش هاي خود بي خبر نگذارند.

http://www.cmmagazine.ir/portal/tabid/70/articleType/ArticleView/articleId/35/-----.aspx

قول می دهم پارتی بازی کنم!

لحظاتی پیش پاکتی به دستم رسید که بر روی آن نوشته شده بود مستقیم- شخصی. شخصاْ مفتوح شود. از دست خطش فهمیدم که نامه متعلق به کیست. جناب آقای .... نامش را نمی برم .شاید راضی نباشد. همین قدر بدانید که به عنوان یک انسان پیشرو و صاحب فکر و دارای کارنامه ای موفق می شناسمش و بس! پاکت را باز کردم. نوشته بود:

جناب آقای تقی پور!

مدیرمسئول محترم نشریه وزین مدیریت ارتباطات

با سلام

در نشریه نوشته اصل فیش و فرم!!! را نمابر کنیم. ولی ما خواستیم از پارتی شما استفاده کنیم و فرم اشتراک را تکمیل نکنیم چون مجبور می شدیم صفحه نشریه را ببریم.

فیش ۳۶ هزارتومانی اشتراک یکساله ماهنامه را هم ضمیمه کرده بود. این را هم اضافه کنم که در ابتدای انتشار نشریه هم ایشان جزو اولین کسانی بودند که ماهنامه را مشترک شدند.

می خواستم از این طریق به اطلاع همه اقوام٬ دوستان و آشنایان و همکاران عزیزم در حوزه ارتباطات که ابتدای هر ماه منتظر دریافت رایگان ماهنامه هستند برسانم در صورتی که حوصله پرکردن فرم اشتراک را ندارند از همین مسیر اقدام به اشتراک کنند. بنده هم قول می دهم پارتی بازی کنم!

اساسنامه «کمیته ملی سواد اطلاعاتی و خواندن» جهت تصویب نهایی به شورای‌عالی انقلاب فرهنگی تقدیم شد

اینجا

عکس‌هایی که برای اولین بار از سیل پاکستان، سونامی اندونزی و جنگ 33 روزه منتشر می‌شوند

اینجا

كاريزما در دنياي معنويت

كاريزما در دنياي معنويت، عنوان پرونده‌ای است که در بخش اندیشه پانزدهمین شماره ماهنامه مديريت ارتباطات منتشر شده است. نگاهی به مفهوم کاريزماتيک به قلم دکتر محمد اخگری، کاریزما گره‌گاه اجتماع کاذب به قلم ایمان گنجی، کارکردهای غریزه در انسان نوشته محمد ایزدی و کاریزمای معنوی در جهان سکولار نوشته مریم صفایی از جمله مطالبي است كه در اين پرونده منتشر شده است.

 
http://www.cmmagazine.ir/portal/tabid/70/articleType/ArticleView/articleId/160/--.aspx

چرا روزنامه‌نگاران«پشت میز نشین» شده‌اند؟

در پانزدهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات- مرداد 90-  در پرونده‌اي مفصل با عنوان روزنامه‌نگاری پشت میزی؛ رویدادی که روابط‌عمومی ناخواسته به آن دامن زده است به آسيب‌شناسي اين پديده پرداخته شده و يادداشت‌ها و گفتارهايي از پ‍ژمان موسوي، علي‌اكبر قاضي‌زاده، ابراهيم عبدالله‌زاده، غلامرضا كاظمي‌دينان، محمد مهدی فرقانی، میرزابابا مطهری‌نژاد، مریم صدرالادبایی، نفیسه زارع کهن، ناصر رزاق‌منش و مهدی افروزمنش به چاپ رسيده است. مدیران ارشد سازمان‌ها و بنگاه‌های خبری، مدیران کل و کارشناسان روابط‌عمومی و تبلیغات و روزنامه‌نگاران از مخاطبان اصلی این پرونده هستند. یادداشت پژمان موسوی را در سایت ماهنامه بخوانید.
 
http://www.cmmagazine.ir/portal/tabid/70/articleType/ArticleView/articleId/159/--.aspx

احمد مسجدجامعی، عضو شورای شهر تهران و وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی در گفتگو با مدیریت ارتباطات:

در زمان وزارت آقای لاریجانی بحث این بود که خود وزارت ارشاد یک شبکه تلویزیونی داشته باشد

اینجا

مدیرکل روابط‌عمومی صداوسیما:

«مشایی»، «بقایی»، «قالیباف»، «فرهادی»، «معتمدآریا»  و «بنی‌اعتماد» ممنوع‌التصویر نیستند

ماهنامه مدیریت ارتباطات- مرداد ماه 90- «اسفندیار رحیم مشایی»، «حمید بقایی» و «محمدباقر قالیباف» در میان سیاستمداران و «اصغر فرهادی»، «فاطمه معتمدآریا» و «رخشان بنی‌اعتماد» در میان هنرمندان، کسانی هستند که گفته می‌شود تصاویر و گزارش‌های خبری که از آنها در نهادهای خبری وابسته به صداوسیما مانند باشگاه خبرنگاران جوان تهیه می‌شود، به دلیل ممنوع‌التصویر بودنشان کنار گذاشته می‌شود.

محمود عاطفی، مدیرکل روابط‌عمومی سازمان صداوسیما درباره اینکه آیا فهرست جدیدی از ممنوع‌التصویرها در صداوسیما وجود دارد یا نه؟ به ماهنامه مدیریت ارتباطات- مردادماه 90- می‌گوید: «در طول این هفته درباره این افراد اخباری منتشر شده است. این‌گونه که برخی القاء می‌کنند، نه، چنین فهرستی وجود ندارد و اگر قرار باشد چهره فردی از تلویزیون پخش نشود، در رده‌هایی که مصلحت نظام و مردم در آنجا اولویت دارد، تصمیم‌گیری می‌شود». اما به هر حال هستند افرادی که پخش صدا و تصویرشان از صداوسیما ممنوع است.

عاطفی در این باره می‌گوید: «هر فردی که مقابل ملت قرار گیرد و با ضد انقلاب همکاری داشته باشد، در صداوسیمای ایران جایی ندارد».

اظهارات اخیر «اصغر فرهادی» در فرانسه به بهانه فیلم «جدایی نادر ازسیمین» و حمایت از اعتراضات بعد از انتخابات در ایران باعث شده بود تا برخی رسانه‌های اصولگرا به شدت از این کارگردان انتقاد کنند اما عاطفی رویکرد صداوسیما را درباره اظهارات «فرهادی» این‌گونه بیان می‌کند: «آقای «فرهادی» نظر شخصی خود را اعلام کرده‌اند و همان‌طور که می‌بینید، نظام موضع نجیبانه‌ای دارد. این‌گونه نیست که اگر کسی اینجا حرفی بزند با او برخورد شود. بارها گفتند «فرهادی» دستگیر می‌شود اما دیدید که فیلم ایشان در بهترین سینماها به نمایش درآمد و تشویق هم شدند. ما افرادی را ممنوع از صدا و تصویر می‌کنیم که روبه‌روی ملت باشند و با ضد انقلاب همکاری کنند و به صرف اظهار نظر شخصی چنین اتفاقی نمی‌افتد».

کاهش مخاطبان صداوسیما در سال جاری نسبت به زمان مشابه در سال‌های گذشته با استناد به صحبت‌های «خجسته»، معاون برنامه‌ریزی و نظارت صداوسیما مسأله دیگری بود که عاطفی بدون اشاره به آمار و ارقام از آن سخن گفت: «آمار جلب رضایت مخاطبان صداوسیما از چندین مجرا مانند مرکز نظرسنجی سازمان، سامانه 162، ای‌میل و پیامک به دست ما می‌رسد. در یکی دو سال اخیر در بخش‌های سریال و برنامه‌های نمایشی، صداوسیما موفق به جلب رضایت بسیاری از مخاطبان شد. حتی شبکه‌های خبری مانند بی‌بی‌سی که خبرمحور بودند، بخش‌های خبری را کاهش و با نمایش فیلم و سریال سعی در جذب مخاطب دارند. برخی شبکه‌های ماهواره‌ای که در یکی دو سال اخیر فعالیت خود را آغاز کردند و متأسفانه برخی سایت‌های داخلی هم برای آنها تبلیغ کردند، امروز کجا هستند؟ این نشان از آن دارد که مخاطبان صداوسیما مانند گذشته به رشد صعودی خود ادامه می‌دهند».

با این حال هستند برخی مخاطبان صداوسیما و کارشناسان رسانه که معتقدند صداوسیما در پوشش اخبار تحولات منطقه خاورمیانه و به‌ویژه سوریه نسبت به کشوری مانند بحرین کم‌کاری می‌کند. عاطفی در پاسخ به این انتقاد نیز می‌گوید: «موضع نظام در قبال اتفاقات منطقه کاملاً شفاف و مشخص است. آنچه به مصلحت مردم ما و اراده مردم منطقه باشد، پوشش داده خواهد شد. اخباری که ما از سوریه داریم کمی با اخباری که از دیگر کشورها می‌رسد متفاوت است. آنچه مشخص است این که سوریه دچار مشکل است اما نمی‌توان از نقش اسرائیل و آمریکا در انتقام‌گیری از مردم این کشور گذشت. بنابراین در انتشار این اخبار نیز باید ملاحظاتی داشت. البته این اخبار در شبکه‌های برون‌مرزی ایران پوشش داده می‌شود. با این حال اشکال انعکاس اخبار توسط صداوسیما از سوریه چه بوده است؟»

«احمدی مقدم»، فرمانده نیروی انتظامی چندی پیش از جمع‌آوری 90 درصدی ماهواره‌ها خبر داده بود. با این حال چگونه مخاطبان ایرانی می‌توانند به این اخبار که در شبکه‌های برون‌مرزی درباره سوریه پخش می‌شود دسترسی داشته باشند؟ این سؤالی بود که عاطفی درباره آن گفت: «به نظر من این‌گونه نیست. برای تنظیم و انتشار خبر در صداوسیما تناسبی باید رعایت شود و پوششی که صداوسیما از اتفاقات سوریه داده است، پوششی پاک و همه‌جانبه بوده است. مسائل سوریه با دیگر کشورها از نظر خبری به نظر ما فرق دارد و قضیه با بحرین کمی متفاوت است که در آنجا عاملی خارجی دست به قتل عام مردم می‌زند و از این‌رو اتفاقات بحرین برای پوشش خبری در اولویت دارد».

گفت‌وگوي ويژه پانزدهمين شماره ماهنامه مديريت ارتباطات با محمد هاشمي رفسنجاني رئيس دفتر رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام و رئيس اسبق سازمان صدا‌وسيما، گفت‌وگو با احمد مسجدجامعی، عضو شورای شهر تهران و وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی و پرونده‌هایی با موضوع روزنامه‌نگاری پشت میزی؛ رویدادی که روابط‌عمومی ناخواسته به آن دامن زده است، فتوژورناليسم اطلاع‌رساني با عكس، كاريزما در دنياي معنويت و وب 2 و سواد اطلاعاتي از جمله مطالب این شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات است.

علاقمندان به تهيه ماهنامه مديريت ارتباطات مي‌توانند اين نشريه را از كيوسك‌هاي مطبوعاتي تهيه و يا از طريق سايت www.cmmagazine.ir   مشترك ماهنامه شوند.

پانزدهمين شماره ماهنامه مديريت ارتباطات منتشر شد

پانزدهمين شماره ماهنامه مديريت ارتباطات – مردادماه 90- منتشر شد

در سرمقاله اين شماره ماهنامه به قلم اميرعباس تقي‌پور مديرمسؤول ماهنامه از روند صدور مجوز فعاليت‌هاي روابط‌عمومي تحت عنوان كانون‌هاي آگهي و تبليغات انتقاد شده و آمده است: حداقل و کف انتظارات در این زمینه اصلاح عنوان کانون‌های آگهی و تبلیغات به کانون‌های روابط‌عمومی و تبلیغات است.

دكتر حسن بشير نيز در بخش ثابت خود در اين ماهنامه كه با عنوان رسانه‌هاي بيگانه: قرائتي با تحليل گفتماني، منتشر مي‌شود به بررسي مسائل سوریه و بازنمایی‌های رسانه‌ای آن پرداخته است.

اما گفت‌وگوي ويژه پانزدهمين شماره ماهنامه مديريت ارتباطات، توسط اميرلعلي سردبير ماهنامه با محمد هاشمي رفسنجاني رئيس دفتر رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام و رئيس اسبق سازمان صدا‌وسيما انجام شده و وي در این گفت‌وگو به صراحت به بیان دغدغه‌های خود در مورد وضعیت سیاسی کشور، وضعیت سازمان صداوسیما و نسبت‌هایی که در خصوص تحمیلی بودن او در دولت اول سید محمد خاتمی داده می‌شود، پرداخت. او از حزب کارگزاران و عدم فعالیت آن از انتخابات 88 تاکنون و همچنین دلایل عدم حمایت این حزب از کاندیدایی واحد در انتخابات گذشته سخن گفت. محمد هاشمی در سال‌های اخیر و در گفت‌وگوهایش نقشی داشته که می‌توان آن را «سخنگویی خاندان هاشمی» دانست؛ به همین دلیل به صراحت از او در مورد فشارهای وارده به خانواده هاشمی به‌ویژه اکبر هاشمی رفسنجانی و پرونده مهدی هاشمی سؤوال شده است. او به سؤالات این بخش نیز با شفافیت پاسخ داد اما ...

احمد مسجدجامعی، عضو شورای شهر تهران و وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی نيز با پانزدهمين شماره ماهنامه مديريت ارتبطات به گفت‌وگو نشسته و به پرسش‌هاي مختلف پاسخ داده است. او معتقد است تغییر وزرا و مدیران وزارت ارشاد، گهگاه فراز و نشیب‌هایی در عملکرد این وزارتخانه ایجاد کرده و شاید فضا را متلاطم کند اما در بلندمدت خط سیر سیاست‌های فرهنگی کشور ثابت بوده و هیاهوهای منتقدان، هنگامی که همان‌ها بر مسند ریاست می‌نشینند، فروکش می‌کند.

گفت‌وگو با دكتر فریدون وردی‌نژاد در مورد تکنیک‌های اقناعی در رسانه‌ها از ديگر مطالب اين شماره ماهنامه مديريت ارتباطات است. ضمن آنكه مديركل روابط‌عمومي سازمان صدا‌وسيما در مورد نحوه اطلاع‌رساني اخبار سوريه، اطلاعاتي را در اختيار اين ماهنامه قرارداده و گفته: اخبار ما از سوریه با دیگر کشورها متفاوت است. وي همچنين ممنوع‌التصویري «مشایی»، «بقایی»، «قالیباف»، «فرهادی»، «معتمدآریا»  و «بنی‌اعتماد» را رد كرده است.

در اين شماره ماهنامه، گفت‌وگويي با دكتر حسينعلي افخمي در مورد نشريات آن‌لاين منتشر شده است. همچنين در پرونده‌اي مفصل با عنوان روزنامه‌نگاری پشت میزی؛ رویدادی که روابط‌عمومی ناخواسته به آن دامن زده است به آسيب‌شناسي اين پديده پرداخته شده و يادداشت‌ها و گفتارهايي از پ‍ژمان موسوي، علي‌اكبر قاضي‌زاده، ابراهيم عبدالله‌زاده، غلامرضا كاظمي‌دينان، محمد مهدی فرقانی، میرزابابا مطهری‌نژاد، مریم صدرالادبایی، نفیسه زارع کهن، ناصر رزاق‌منش و مهدی افروزمنش به چاپ رسيده است.

فتوژورناليسم اطلاع‌رساني با عكس، پرونده ديگري است كه در اين شماره ماهنامه منتشر شده و در آن با انتشار گفتارها و نوشتاري از زویا چراغی، بهروز مهری، یلدا معیری و مهران مهاجر به بررسی جایگاه عکس به مثابه رسانه در مطبوعات و ابزار رسانه در دنیا و ایران پرداخته شده است.

كاريزما در دنياي معنويت، عنوان پرونده ديگر اين شماره ماهنامه مديريت ارتباطات است. نگاهی به مفهوم کاريزماتيک به قلم دکتر محمد اخگری، کاریزما گره‌گاه اجتماع کاذب به قلم ایمان گنجی، کارکردهای غریزه در انسان نوشته محمد ایزدی و کاریزمای معنوی در جهان سکولار نوشته مریم صفایی از جمله مطالبي است كه در اين پرونده منتشر شده است.

اما علاقمندان به پرونده‌هاي جامعه اطلاعاتي اين ماهنامه مي‌توانند مطالب متنوع آن را با موضوع وب 2 و سواد اطلاعاتي ، مطالعه كنند. اين پرونده با گفتار يا نوشتار محمدرضا نیازمند، محمد جواد اشتری، حسينعلي جاهد، دکتر فریده عصاره، الهه حسینی، دکتر مریم نظری، محمد مهدی مولایی و امیر یزدیان همراه است.

در پانزدهمين شماره ماهنامه مديريت ارتباطات، بخش نهم كتاب نگارش  در روابط‌عمومی با موضوع روابط بین رسانه‌ها و درج خبر منتشر شده است.

علاقمندان به تهيه ماهنامه مديريت ارتباطات مي‌توانند اين نشريه را از كيوسك‌هاي مطبوعاتي تهيه و يا از طريق سايت www.cmmagazine.ir  مشترك ماهنامه شوند.

تشکر انجمن متخصصان روابط عمومی از ماهنامه مدیریت ارتباطات

 رئیس انجمن متخصصان روابط‌عمومی با ارسال نمابری به ماهنامه مدیریت ارتباطات، از انتشار پرونده آسیب‌شناسی انجمن‌های روابط‌عمومی تشکر کرد. در این نمابر که به امضای سیدمحسنی، رئیس انجمن متخصصان روابط‌عمومی رسیده، آمده است:

جناب آقای امیرعباس تقی‌پور

مدیرمسؤول محترم نشریه مدیریت ارتباطات

سلام علیکم؛ با احترام و خسته نباشید خدمت جنابعالی و همکارانتان در بخش تحریریه و فنی، جا دارد از توجه خاص آن نشریه در واکاوی و آسیب‌شناسی وضعیت انجمن‌های روابط‌عمومی در ایران در شماره 12 اردیبهشت‌ماه آن نشریه تشکر نمائیم. امید است همچنان شاهد طرح مباحث تحلیلی در حوزه روابط‌عمومی در کشور از سوی آن نشریه باشیم.

پانزدهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات از روز شنبه بر روی کیوسک های مطبوعاتی

فعالیت روابط‌عمومی تحت عنوان کانون آگهی و تبلیغات!

سرمقاله پانزدهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات

پیش از آنکه در اوایل دولت نهم روابط‌عمومی‌های دستگاه‌های اجرایی، زیر مجموعه شوراي اطلاع رساني دولت قرار گیرند، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی- دفتر تبلیغات و اطلاع‌رسانی-  متولی شناخته شده این بخش در کشور بود که هم وظیفه هماهنگی میان روابط‌عمومی‌های دولتی را بر عهده داشت و هم از طریق صدور مجوز فعالیت و نظارت بر نحوه عملکرد کانون‌های آگهی و تبلیغات، مسؤول رتق ‌وفتق امور روابط‌عمومی در بخش خصوصی محسوب می‌شد و البته بر اساس قانون، هنوز هم این وظیفه را بر عهده دارد. اینکه چرا فعالیت‌های روابط‌عمومی در بخش خصوصی باید تحت مجوزی با عنوان کانون آگهی و تبلیغات، انجام شود اشکال بزرگ و کهنه‌ای است که اصلاح آن در گرو تجدیدنظر در قانون تبلیغات کشور بوده و نیازمند ارائه طرح توسط نمایندگان مجلس و یا بردن لایحه توسط دولت به مجلس است. قضییه این است که اگر شما به عنوان یک متخصص روابط‌عمومی، قصد ایجاد شرکتی با این موضوع و ارائه راه‌حل‌های ارتباطی در بخش خصوصی داشته باشید باید با مراجعه به اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان خود، درخواست تأسیس کانون آگهی و تبلیغات داده و در صورت برخورداری از شرایط و داشتن صلاحیت‌های لازم، مجاز به ارائه خدمات روابط‌عمومی خواهید شد. یعنی به جای اینکه در زیرمجموعه فعالیت‌های روابط‌عمومی از امکان ارائه خدمات آگهی و تبلیغات برخوردار شوید با دریافت مجوز کانون آگهی و تبلیغات، به شما اجازه فعالیت‌های روابط‌عمومی داده می‌شود! این در حالیست که کارشناسان روابط‌عمومی بر این عقیده‌اند که تکنیک‌ها و تاکتیک‌های روابط‌عمومی بسیارگسترده بود و آگهی و تبلیغات در زمره‌ی ابزار در اختیار روابط‌عمومی‌ها محسوب می‌شوند. روند افزایش‌ شرکت‌های مشاور و مجری روابط‌عمومی در کشورهای مختلف نیز حاکی از اثربخشی، قدرت نفوذ و ارتقای اعتبار روابط عمومی است. حالا در چنین شرایطی به نظر می‌رسد، تعجیل در اصلاح عناوین ذکر شده، ضروری است.حداقل و کف انتظارات در این زمینه اصلاح عنوان کانون‌های آگهی و تبلیغات به کانون‌های روابط‌عمومی و تبلیغات است. اگرچه عنوان کانو‌ن‌های روابط‌عمومی و یا کانون‌های ارتباطات، می‌تواند در برگیرنده مجوعه وظایفی باشد که تبلیغات نیز بر عهده دارد.

محمد یعقوبی، کارگردان تئاتر:

تئاتر در ایران پولساز نیست 

ماهنامه مدیریت ارتباطات- وقتی به همراه محمد یعقوبی، کارگردان شناخته‌شده تئاتر کشورمان برای گفت‌وگو به کافه‌تریای سالن اصلی تئاترشهر می‌رویم، اسماعیل خلج، نمایشنامه‌نویس پیشکسوت و پیر محبوب سینمای ایران را می‌بینیم. یعقوبی می‌گوید «ایشان استاد من هستند» و خلج هم می‌گوید «خواهش می‌کنم. ما که یک آقای یعقوبی بیشتر نداریم؛ مثل یوسف که یک یعقوب بیشتر نداشت». با گفتن این دیالوگ شیرین، همگی می‌خندیم. محمد یعقوبی بخش مهمی از موفقیت و محبوبیت‌اش در عرصه تئاتر را مدیون صداقت‌اش است. علاوه بر اینکه نکته‌سنج و ریزبین هم هست؛ خوب حرف‌زدن و احترام به اصحاب رسانه نیز محبوبیت او را نزد رسانه‌ای‌ها دوچندان کرده است. گفت‌وگو با این کارگردان موفق تئاتر ایران درباره مسائل اقتصادی و اجتماعی در تئاتر در چهاردهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است.

 او در پاسخ به این سؤوال که چقدر با این گفته موافقید که تئاتر یک هنر پولساز است؟ می‌گوید: تئاتر یک هنر پولساز هست اما نه در ایران. اگر می‌گفتید تئاتر در ایران یک هنر پولساز است، من می‌گفتم نه. بنابراین در ذات تئاتر این امکان وجود دارد که پولساز باشد ولی نه هر تئاتری. به‌طور مشخص من معتقدم تئاترهایی وجود دارد که بعضی از آنها را خود من کارگردانی کرده‌ام که اگر به من 150 شب هم سالن می‌دادند، من تماشاگر داشتم. بنابراین برای من پولساز بود ولی چون در ایران کارها 30 اجرا بیشتر نمی‌رود، طبیعی است که پولساز نخواهد بود و دولت برای اینکه نمی‌تواند 30 اجرا بیشتر بدهد، می‌آید به او کمک مالی می‌کند. برای همین علاقه‌ای برای بیش از 30 اجرا رفتن وجود ندارد. بنابراین در این شرایط تئاتر در ایران پولساز نیست اما عمیقاً معتقدم تئاتر هنر پولسازی هست.

خبرنگاراز وی می‌پرسد: اگر دولت شما را به اختیار خودتان بگذارد و بگوید «خودت برو کار روی صحنه ببر» و طبیعتاً «هزینه‌هایش را هم خودت بپرداز»، آنگاه فکر می‌کنید تئاتر بتواند روی پای خود بایستد؟ یعقوبی پاسخ می‌دهد: فکر می‌کنم بله. بستگی دارد کار کجا اجرا شود. اگر در همین تئاترشهر بگویند هر چقدر دوست داری اجرا برو خرجت را هم خودت در بیاور، من این کار را می‌توانم انجام دهم.

 اگر بخواهد اجاره سالن بگیرد؟

باز هم من می‌گویم پولم را در می‌آورم. فقط من نیستم که می‌توانم. مطمئن هستم که مثلاً محمد رحمانیان می‌تواند، حسین کیانی و کوروش نریمانی هم می‌توانند پول دربیاورند.

وی در بخش‌های دیگری از این گفت‌وگو به سؤوالات مختلف ماهنامه مدیریت ارتباطات پیرامون اقتصاد تئاتر، دستمزد بازیگران و... پاسخ داده است.

علاقمندان به دریافت این ماهنامه قادرند علاوه بر رجوع به کیوسک های مطبوعاتی از طریق سایت www.cmmagazine.ir اقدام نمایند.     

ابوالفضل جلیلی نویسنده و کارگردان سینما:

آمدم حافظ بسازم، حافظ مرا ساخت!

فروش جوانمردانه یک فیلم هر چقدر هم که باشد، برایم قابل قبول است 

چهاردهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات که یکی از پرونده‌های خود را به بررسی «اقتصاد هنر» اختصاص داده، گفت‌‌و‌گویی از ابوالفضل جلیلی نویسنده و کارگردان سینما را منتشر کرده است. وی در این گفت‌وگو ضمن بیان دیدگاه‌های خود در مورد مدیریت سینمای ایران در سال‌های پس از انقلاب و به‌طور ویژه سال‌های اخیر، گفته : اگر این اواخر می‌بینید تک و توک فیلم‌ها فروش خوبی دارند، معتقدم این فروش بالا مربوط به فیلم نیست، این مبلغ هزینه‌ای است که بسیاری از مردم که نمی‌توانند خیلی از حرف‌ها را بزنند، می‌دهند تا از طریق یکی دو تا فیلمی که مجوز عبور از خطوط قرمز را داشته‌اند، حرف‌هایشان را بشنوند، همین!

ادامه نوشته

بررسی کمی و کیفی همایش‌های برگزار شده در حوزه روابط‌عمومی در گفت‌وگو با حمید شکری خانقاه

برخی رفتارها وازدگی ایجاد می‌کند

  ماهنامه مدیریت ارتباطات- شماره ۱۴

در دنیای تجربی، خط‌کش، دماسنج و ابزارهای اندازه‌گیری دیگری وجود دارد تا محقق بتواند قضاوت درستی انجام بدهد. در دنیای علوم انسانی برای آنکه معیارهایی با کارکرد خط‌کش و دماسنج داشته باشیم، باید براساس نتایج آن حوزه خاص علوم انسانی و توافق نسبی عالمان آن شاخص‌سازی کنیم. گفت‌وگو با حمید شکری خانقاه که سال‌ها در عرصه روابط‌عمومی فعالیت کرده، تلاشی برای به دست آوردن شاخص درباره همایش‌های روابط‌عمومی متنوع در ایران است تا بتوانیم معیارهای دقیقی برای بررسی همه‌جانبه این همایش‌ها داشته باشیم. بخشی از نظرات شکری خانقاه:

•  سمینارها که در قالب همایش و سمپوزیوم و نشست هستند، بیشتر به خاطر برجسته‌سازی یک موضوع خاص برگزار می‌شوند. این برجسته‌سازی از چند زاویه مطرح است. یک زاویه اینکه یک مسأله و موضوع خاص مدنظر است و نیاز به بررسی و کنکاش بیشتری دارد. زاویه دیگر اینکه می‌خواهند با برگزاری سمینار جلب توجه کنند. سمینارهای ما در حوزه روابط‌عمومی اخیراً در این راستاست و به خاطر ضعفی است که در این موضوع وجود دارد. می‌دانید روابط‌عمومی‌های ما در کشور چه به لحاظ کیفی و چه کمی با ضعف‌های زیادی روبه‌رو هستند. برگزاری این نشست‌ها و این سمینارها به نوعی این ضعف‌ها را کنکاش و موشکافی می‌کند تا به استاندارد خود برسد. موضوع دیگری که در همایش‌های ایران شاید به ظاهر کمی زیاد نشان داده می‌شود، ضعف مراکز دانشگاهی است. این مراکز با پیشرفت روز کاملاً ناهماهنگ هستند، در صورتی که سمینارها تلاش می‌کنند با آخرین پیشرفت‌های روز هماهنگ باشند و به نوعی ضعف‌های دانشگاهی را هم نشان دهند.
• برگزاری همایش در واقع به دو صورت باید انجام شود. اگر به صورت کلیشه‌ای قصد برگزاری همایش را داشته باشیم، این آفت است، چون هزینه بر است و وازدگی به بار می‌آورد. اگر همایش خوب برگزار نشود یا حاوی نتایج کاربردی یا مهارتی نباشد، یک نوع وازدگی در فراگیران به وجود خواهد آورد اما اگر سمینارهای ما به صورت کاملاً سنجیده‌شده و آگاهانه و دقیقاً متناسب با نیاز دست‌اندرکاران روابط‌عمومی برگزار شوند، نه تنها اثرگذاری خوبی خواهند داشت بلکه استقبال از آنها در سال‌های بعد همچنان ادامه پیدا می‌کند. در کشور ما به خاطر ضعف شدید دانشگاهی و ضعف شدید کمی و کیفی در روابط‌عمومی‌ها و فقر فرهنگ ارتباطی که وجود دارد، شما می‌بینید این سمینارها هر سال پُربار‌تر از سال گذشته هستند. این استقبال به این معنی نیست که سمینار خوب برگزار شده است. عدم سواد رسانه‌ای و ارتباطی است که فرد یا سازمان در دست‌اندرکاران خود می‌بیند و فکر می‌کند با این سمینارها می‌تواند این خلاء را پُر کند.
• نه اینکه اینها کاملاً کاربردی باشند. خلأ را از این جهت پر کنند که به مدیران و دست‌اندرکاران ما قوت‌ها و ضعف‌هایشان را نشان بدهند. در یک همایش بین‌المللی وقتی چند نفر خارجی دعوت می‌شوند و این اساتید معمولاً انتخاب‌شده هستند، ما می‌توانیم دانش بومی خود را با دانشی بسنجیم که این استاد از آن طرف دنیا در کشورهای غربی، آسیایی و سایر کشورهای دنیا با خود به ارمغان آورده است. در واقع می‌توان گفت محک‌زنی خود نسبت به دانش روز دنیا هم است. متأسفانه در کشور مسائل سیاسی اجازه به ما نداده است که اساتید خوب و برجسته‌ای را هم برای سمینار دعوت کنیم. ممکن است به دلایل برخی مسائل سیاسی نتوانیم اساتید انتخاب شده‌ای را همیشه از خارج دعوت کنیم بلکه به جای آن اغلب اساتید در دسترس را دعوت می‌کنیم.
•  کسانی که می‌گویند هزینه‌ها گران است از یک جهت حق دارند و از یک جهت می‌توان به آنها حق نداد. از این جهت می‌توان به آنها حق داد که وقتی کسی چنین هزینه‌ای را می‌پردازد، انتظار دارد تا در پایان همایش با دست پر از آنجا خارج شود. از این جهت حق ندارد که برگزاری یک همایش در کشور ما متأسفانه هزینه‌های بسیار زیادی به دنبال دارد؛ از هزینه اقامت مسؤولین و اساتید تا هزینه سالن‌های همایش که متأسفانه یک بازار سیاه و بازار غیرمنطقی و غیراصولی بر آن حاکم است. حق‌الاجاره‌های سنگینی گرفته می‌شود و همه اینها باعث می‌شود هزینه‌های مضاعفی بر دست‌اندرکاران برگزارکننده این همایش‌ها تحمیل شود. اما در مقابل دوستان هم انتظار دارند اساتید و سخنرانان برجسته انتخاب شوند اما در بسیاری از همایش‌ها این نظارت بر کیفیت سخنرانی‌ها وجود ندارد. در بسیاری از همایش‌ها می‌بینیم مقالات می‌آیند، انتخاب و بررسی می‌شوند ولی با این انتخاب هنوز ما آن نظارت لازم را نداریم. فقط می‌گوییم جذاب است یا جالب است. جالب از نظر کی؟ از نظر دست‌اندرکاران؟

  متن کامل این گفت و گو در چهاردهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. امکان اشتراک اینترنتی ماهنامه از طریق سایت www.cmmagazine.ir  فراهم است.

آسیب‌شناسی همایش‌ها، کنفرانس‌ها و سمپوزیوم‌های حوزه روابط‌عمومی کشور

کنفرانس بین‌المللی روابط‌عمومی، سمپوزیوم روابط‌عمومی، همایش روابط‌عمومی الکترونیک و.... اینها نام‌های آشنایی هستند که خانواده بزرگ روابط‌عمومی در ایران چند سالی است با آنها روبه‌روست، در آنها شرکت می‌کنند، از مقالات و کتب منتشر شده در آنها بهره‌برداری می‌کنند، انتقاداتشان را نسبت به آنها اظهار می‌دارند و حتی از اساس آنها را نهی کرده و نبود آنها را به از بودشان می‌دانند. اما به راستی چرا این همایش‌ها تا به این حد حساسیت‌برانگیز شده و توجهات را به سوی خود جلب کرده‌اند؟

      

طی چند سال گذشته که همایش‌های روابط‌عمومی در سطوح مختلف آن برگزار شده، همواره این پرسش و دغدغه بين اعضای خانواده روابط‌عمومی وجود داشته است که اساساً فلسفه برگزاری این همایش‌ها چیست که به طور مشخص اين پرسش سمپوزیوم بین‌المللی روابط‌عمومی، کنفرانس بین‌المللی روابط‌عمومی و همایش روابط‌عمومی الکترونیک را شامل می‌شود. در جواب دیدگاه‌های مختلفی وجود داشت. کسانی دیدگاه‌های کاملاً مدافعانه داشتند و اظهار مي‌داشتند كه بالاخره اين همايش‌ها گفتمان روابط‌عمومی را جا می‌اندازد، از اساتید مطرح دعوت می‌شود، مقاله‌های خوب ارائه می‌شود و به هر حال بود آن از نبودش بهتر است. در مقابل این دیدگاه از سوي منتقدين ابراز داشته می‌شد که این همایش‌ها چیزی به بار علمی شرکت‌کنندگان اضافه نمی‌کنند، حداکثر مدرکی به شرکت‌کنندگان داده می‌شود، تازه مشخص نیست این مدرک چه پشتوانه‌ای دارد چه از بعد علمی و چه بعد عملی. این منتقدين بیشتر اصطلاح بیزینس را براي اين همايش ها به کار می‌برند و این كه اين فعاليت‌ها فقط یک بیزینس برای برگزارکنندگان است. این دغدغه‌ها همواره مطرح بوده است و هیچ گاه هم فرصتی فراهم نبود تا برگزار‌کنندگان و منتقدان در کنار هم قرار بگیرند و ديدگاه هايشان را در معرض بوته نقد قرار دهند. به نظر می‌رسد این میزگرد اولین بار است در این سطح انجام می‌شود كه می‌تواند به سؤالات زیادی پاسخ بدهد که در این حوزه وجود دارد.

اما آنچه همیشه راهگشاست تعامل و گفت‌وگو برای حل مشکلات، ایرادها، نواقص و البته تشویق نکات مثبت برای بهتر شدن یک مسیر فعالیت است. میزگرد ماهنامه شماره 14 مدیریت ارتباطات با حضور برگزارکنندگان همایش‌های سالانه روابط‌عمومی برگزار شده و با حضور منتقدانی از جامعه دانشگاهی و فعالين روابط‌عمومی، در تلاش است تا به بررسی كم و كيف اين همايش‌ها پرداخته تا نواقص و ایرادها بيان و نکات مثبت پررنگ شود. اين میزگرد با حضور حسینعلی افخمی عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی، محمود ترابیان، منتقد، کارشناس ومدیر روابط عمومی بانک تات؛ هوشمند سفیدی برگزار کننده سمپوزیوم بین‌المللی روابط‌عمومی و امیرعباس‌تقی‌پور برگزارکننده همایش روابط‌عمومی الکترونیک تشکیل شد و البته تلاش بسيار شد تا مهدی باقریان برگزار کننده کنفرانس بین‌المللی روابط‌عمومی هم در این جلسه حاضر شود كه در نهايت اين تلاش ها نتيجه نداد و....

متن کامل این میزگرد خواندنی در چهاردهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است.

 

سخنگوی وزارت امور خارجه در گفت‌وگو با ماهنامه مدیریت ارتباطات:

تقریباً 10 دست كت‌وشلوار و حدود 20 مدل مختلف پيراهن استفاده می‌کنم

اینجا

معاون فرهنگی و تبلیغات دفاعی ستاد کل نیروهای مسلح:

قوانین مربوط به ماهواره باید اصلاح شوند

اینجا