سرمقاله پانزدهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات

پیش از آنکه در اوایل دولت نهم روابط‌عمومی‌های دستگاه‌های اجرایی، زیر مجموعه شوراي اطلاع رساني دولت قرار گیرند، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی- دفتر تبلیغات و اطلاع‌رسانی-  متولی شناخته شده این بخش در کشور بود که هم وظیفه هماهنگی میان روابط‌عمومی‌های دولتی را بر عهده داشت و هم از طریق صدور مجوز فعالیت و نظارت بر نحوه عملکرد کانون‌های آگهی و تبلیغات، مسؤول رتق ‌وفتق امور روابط‌عمومی در بخش خصوصی محسوب می‌شد و البته بر اساس قانون، هنوز هم این وظیفه را بر عهده دارد. اینکه چرا فعالیت‌های روابط‌عمومی در بخش خصوصی باید تحت مجوزی با عنوان کانون آگهی و تبلیغات، انجام شود اشکال بزرگ و کهنه‌ای است که اصلاح آن در گرو تجدیدنظر در قانون تبلیغات کشور بوده و نیازمند ارائه طرح توسط نمایندگان مجلس و یا بردن لایحه توسط دولت به مجلس است. قضییه این است که اگر شما به عنوان یک متخصص روابط‌عمومی، قصد ایجاد شرکتی با این موضوع و ارائه راه‌حل‌های ارتباطی در بخش خصوصی داشته باشید باید با مراجعه به اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان خود، درخواست تأسیس کانون آگهی و تبلیغات داده و در صورت برخورداری از شرایط و داشتن صلاحیت‌های لازم، مجاز به ارائه خدمات روابط‌عمومی خواهید شد. یعنی به جای اینکه در زیرمجموعه فعالیت‌های روابط‌عمومی از امکان ارائه خدمات آگهی و تبلیغات برخوردار شوید با دریافت مجوز کانون آگهی و تبلیغات، به شما اجازه فعالیت‌های روابط‌عمومی داده می‌شود! این در حالیست که کارشناسان روابط‌عمومی بر این عقیده‌اند که تکنیک‌ها و تاکتیک‌های روابط‌عمومی بسیارگسترده بود و آگهی و تبلیغات در زمره‌ی ابزار در اختیار روابط‌عمومی‌ها محسوب می‌شوند. روند افزایش‌ شرکت‌های مشاور و مجری روابط‌عمومی در کشورهای مختلف نیز حاکی از اثربخشی، قدرت نفوذ و ارتقای اعتبار روابط عمومی است. حالا در چنین شرایطی به نظر می‌رسد، تعجیل در اصلاح عناوین ذکر شده، ضروری است.حداقل و کف انتظارات در این زمینه اصلاح عنوان کانون‌های آگهی و تبلیغات به کانون‌های روابط‌عمومی و تبلیغات است. اگرچه عنوان کانو‌ن‌های روابط‌عمومی و یا کانون‌های ارتباطات، می‌تواند در برگیرنده مجوعه وظایفی باشد که تبلیغات نیز بر عهده دارد.