هر جامعه‌ای باید به سبك و شیوه خودش روابط‌عمومی خود را ایجاد كند

 انجمن بین‌المللی روابط‌عمومی (IPRA) نهاد بین‌الدولی ارتباطات است و اگرچه تشکلی کاملاً خصوصی است، اما از سوی کشورهای مختلف به عنوان متولی روابط‌عمومی در دنیا شناخته می‌شود. شاید آنها که در ایران به فعالیت در حوزه‌های روابط‌عمومی و ارتباطات می‌پردازند، تصور می‌کنند روابط‌عمومی در دنیا با سرعت بسیار زیادی رو به افزایش است و استفاده از نرم‌افزارها و سخت‌افزارهای نوین روابط‌عمومی بین روابط‌عمومی‌های ایرانی با روابط‌عمومی‌های سایر کشورها فاصله زیادی ایجاد کرده است اماریچارد لینینگ، رئیس فعلی ایپرا در گفت‌وگوی اختصاصی با ماهنامه مدیریت ارتباطات- بهمن ماه 89- می‌گوید اینطور نیست و ایرانی‌ها تجارب بسیار زیادی در حوزه روابط‌عمومی دارند که حتی می‌توانند به سایرین منتقل کنند.

او  با تشریح وظایف و اقدامات انجمن جهانی روابط‌عمومی، به تشریح وضعیت فعلی روابط‌عمومی در جهان پرداخته و می‌گوید:

من فكر می‌كنم با فناوری‌های جدید، روابط‌عمومی جدیدی در جهان در حال شكل گرفتن است. این مهم‌ترین موضوع بحث‌برانگیز كنونی است. پیش از این تبادل اطلاعات محدود به رسانه‌ها بودند ولی اكنون هر كسی ممكن است اطلاعاتی را درست یا غلط در معرض دید همگان قرار دهد و چه كسی می‌داند كه این اطلاعات درست هستند یا غلط یا پیامد و نتیجه نهایی ارائه این اطلاعات چه خواهد بود؟ مگر این كه یكی این اطلاعات را به‌كار ببرد تا مشخص شود پیامدهای آن چه خواهد بود.

 وی در پاسخ به این سؤوال که در چنین شرایطی که همه افراد در معرض اطلاعات درست و نادرست بی‌شماری هستند، کاری می‌توان برای پالایش اطلاعات انجام داد و از تأثیر مخرب اطلاعات غلط جلوگیری کرد؟ گفت:

ما تلاش می‌كنیم به مردم اعلام كنیم به منابع بی‌اعتبار كمتر توجه كنند. مردم در خیلی از موارد دوست دارند بیشتر حرف بزنند تا این كه به حرف‌های دیگران گوش كنند و هیچ ماهیت میانجیگری وجود ندارد كه تشخیص دهد این صحبت‌ها درست هستند یا نه.

 وی با تأکید بر این نکته که ما معتقدیم روابط‌عمومی‌ها باید فناوری را در آغوش بگیرند و آن را بپذیرند در مورد وضعیت روابط‌عمومی در ایران گفت:  

در ایران سمینارهای مختلفی در حوزه روابط‌عمومی برگزار می‌شود که افراد گوناگونی در این نشست‌ها شركت كرده و تجربه‌هایشان را به اشتراك می‌گذارند. همانطور كه می‌دانید در ایران اولین فردی که در حوزه روابط‌عمومی فعالیت کرده، در سال 1923 یا 1926 کار خود را آغاز کرد، بنابراین تاریخ این حرفه در كشور شما بیشتر از كشور من است. پس شاید شما بتوانید چیزهایی به ما یاد بدهید. این یک واقعیت است و این كار عملاً ممكن است. در ایران هم مسائل تئوریک و هم مسائل کاربردی روابط‌عمومی طرح می‌شود ولی باید دیدگاه خود را مشخص كنید و به این صورت است که می‌توانید پیشرفت كنید. شما باید بدانید می‌خواهید چه كار كنید. هر جامعه‌ای باید به سبك و شیوه خودش روابط‌عمومی خود را ایجاد كند. فرهنگ، پایه و اساس روابط‌عمومی است. شما دین خودتان، فرهنگ خودتان را و چیزهای دیگر مختص به خودتان را دارید و این زمینه‌ها مشخص می‌کنند مردم دوست دارند در چه مسیری حركت كنند و چقدر از مسیر را می‌خواهند به صورت فردی و چقدر از مسیر را می‌خواهند گروهی طی كنند. در ایران خیلی چیزها هست كه می‌توانید به آنها افتخار كنید. در مقایسه با عرصه‌های بین‌المللی هم شما زمینه‌های خوبی دارید و اگر فرض كنیم كه بین شما و آنها مسابقه گذاشته شود، احتمال این كه بتوانید برنده شوید زیاد است. روابط‌عمومی باید هدفمند باشد و بر اساس زبان و فرهنگ و دیگر ویژگی‌های منطقه شکل بگیرد تا بتواند به درستی با مردم همان منطقه ارتباط بگیرد.

متن کامل این گفت‌وگوی مفصل در نهمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است.

این ماهنامه در 84 صفحه تمام رنگي و به قيمت 30 هزار ريال، بهمن ماه 89 منتشر شده و از کيوسک‌هاي مطبوعاتي در سراسر کشور قابل تهيه است.